czwartek, 14 kwietnia 2016

"Kamila i jej rower" sprzedaje rower ;) Zapraszam do licytacji :D

Każdy z Was pewnie doskonale pamięta swój pierwszy rower ;)

Kiedy kilka lat temu kupiłam swój pierwszy prawdziwy górski rower nie przypuszczałam nawet, że te dwa kółka tak odmienią moje życie. Ta duma kiedy zdobywało się kolejne szczyty na rowerze...nie do opisania ;). Z czasem apetyt na jazdę rósł i pojawił się następny rower, na którym zaczęłam startować w zawodach MTB z mniejszym lub większym sukcesem. Pisząc to spoglądam na swoje puchary...z każdym wiąże się jakaś historia. Kiedy wystartowałam w swoich pierwszych zawodach MTB w 2010 roku wiedziałam, że to jest właśnie "to". Był to Półmaraton Limanowa Forrest więc dystans do pokonania około 21 km. Na starcie stanęło 5 dziewczyn, a wśród nich ja. W tym samym dniu pożyczyłam od koleżanki kask rowerowy, bidon do koszyka i w drogę. Jechałam gdzieś na szarym końcu z myślą żeby tylko jakoś zajechać spokojnie do celu. Jednak wola walki była silniejsza i tak oto zdobyłam swoje pierwsze podium w życiu zostawiając za sobą dwie dziewczyny i kilku mężczyzn. Był to czas kiedy jeździłam na swoim stalowym rumaku czyli rowerze marki Kross ;)

Mój pierwszy puchar ;)
Na rower ten zawsze spoglądałam z sentymentem. Pomimo upływu lat nadal go mam. Pewnego dnia jednak stwierdziłam, że tutaj nie ma miejsca na żadne sentymenty i rozczulanie się!

Do sprzedania rower KROSS HEXAGON V2 + BONUS wycieczka po górach Beskidu Wyspowego z "Kamila i jej rower" Czyż to nie jest kusząca propozycja? :D


Kross Hexagon V2 - więcej zdjęć dla zainteresowanych wyślę na email.

 Licytację zaczynamy od 1 zł ;) 

Całość z licytacji zostanie przekazana na Stasia Sułkowskiego. Jest to Syn mojego Kolegi, z którym jeżdżę na rowerze :) Pewnego dnia chciałabym też pojechać ze Stasiem, ale w tym momencie jest to niemożliwe. Tylko z Waszą pomocą jesteśmy w stanie postawić Stasia na nogi, a jego wózek odstawić do kąta! Tak, Ty też możesz pomóc :)


Staś :)
"Staś to 6 letni wesoły chłopczyk, braciszek, ukochany synek, wnuczek i kompan do zabaw. Stasiu jako niemowlę zachorował na sepsę, którą dzięki cudowi przeżył. Niestety sepsa pozostawiła po sobie trwały ślad. Staś ma uszkodzone większe stawy, najbardziej ucierpiały kolanka. Niestety mimo wielu wysiłków i starań w ciągu ostatnich 5 lat, nigdy nie udało się wyprostować jego chorych nóg. Do tej pory Stasiu przemieszcza się na ugiętych kolankach, obciążając pozostałe stawy i kręgosłup, wkładając w swój nienaturalny chód bardzo dużo wysiłku, niejednokrotnie okupiony łzami. W grudniu 2015 rodzice dowiedzieli się o wielkiej szansie dla Stasia. Znaleźli lekarza, który wyprostuje Stasiowe nogi oraz wydłuży kości ud (na tym etapie krótsze o 30% od podudzi). Barierą są pieniądze – przeszło 37 tys. euro. Szansa jedyna. Szereg operacji w Aschau w Klinice Ortopedycznej dla dzieci, ma wyleczyć jego chore nóżki. Potrzebne będą również ortezy, które zabezpieczą efekty operacji. Serdecznie prosimy o pomoc. Wierzymy, że dzięki niej Staś kiedyś z radości podskoczy do góry lub pobiegnie przed siebie…"

Jeżeli masz rower, a chcesz pomóc Stasiowi to zapraszam tutaj:

Blog Stasia http://www.stasiusulkowski.blogspot.com/
Sie Pomaga https://www.siepomaga.pl/na-nogi


Do zebrania zostało jeszcze albo aż 100 tysięcy złotych. Każda złotówka jest bardzo ważna :)

Tak więc do dzieła :)



Jeszcze z technicznych rzeczy :) Rower ma rozmiar ramy 17,5. Koła 26. Stan dobry, sprawny i gotowy do jazdy :) Preferowany odbiór osobisty. Jeżeli macie jakieś pytania to piszcie na allegro poprzez "Zadaj pytanie sprzedającemu" lub bezpośrednio przez blog http://camilla14a.blogspot.com/

Pozdrawiam
Kamila ;)

Link do licytacji: 
http://allegro.pl/rower-kross-hexagon-v2-wycieczka-rowerowa-od-zl-i6126500374.html

sobota, 9 kwietnia 2016

Zapomniany Dzielec w Paśmie Łososińskim + opuszczone domy ;)

Dzisiaj będzie o szczycie Dzielec w Paśmie Łososińskim. W internecie nie znajdziemy zbyt wiele informacji na jego temat dlatego spróbuję przedstawić Wam go dzisiaj z punktu widzenia rowerzystki ;).

Jakiś czas temu wybrałam się z Koleżanką na rower. Udałyśmy się w kierunku wsi Pasierbiec. Znam tam takie miejsce gdzie panuje całkowita cisza i spokój. Nic tylko się rozłożyć na trawie i podziwiać swoją miejscowość z góry...jak to śpiewa KSU "Patrząc z góry wokoło świat wydaje się lepszy" ;).


W oddali widać Dzielec, na którym znalazłam się jeszcze tego samego dnia ;)
 Zjechałyśmy do miejscowości Młynne - całkowicie bez szlaku tylko po lasach i polach. Następnie chwila przerwy na obiad i o umówionej godzinie ruszyłyśmy dalej.


Co mówi wujek Google na temat Dzielca? 
"Dzielec 628 m n.p.m. – najbardziej wysunięty na zachód szczyt Pasma Łososińskiego w Beskidzie Wyspowym, położony nad wsiami Sowliny i Łososina Górna" Czyli nie wiele :)



Naszym dalszym celem była Miejska Góra w Limanowej. O niej pisałam już dużo więc jeśli chcecie dowiedzieć się czegoś więcej to odsyłam tutaj: KLIK

Miejska Góra :)

Z Miejskiej Góry należy kierować się szlakiem na szczyt Łysej Góry gdzie znajduję się wyciąg narciarski. Jeżeli chcemy mieć dłuższą trasę i zjazd po wyciągu to polecam dostać się na górną stację. Jeżeli trochę spokojniej to przy dolnej stacji narciarskiej Limanowa - Ski przebiega droga. Docieramy do drogi asfaltowej i koło przystanku skręcamy w lewo do góry. Po drodze mijamy miejsce ze źródełkiem - zawsze tam robię "tankowanie" do bidonu. Woda jest tam naprawdę bardzo dobra ;).


Na zielonym szlaku w kierunku Dzielca :)
Kiedy już pokonamy ten stromy asfaltowy podjazd znajdziemy się na Przełęczy pod Sałaszem. Stąd polecam dwie ciekawe trasy. Oczywiście tych możliwości jest tam znacznie więcej. To już tylko od Was zależy ;)

Wariant numer 1: Na Przełęczy pod Sałaszem skręcamy w prawo. Jedziemy na początku łagodną drogą, a później zaczyna się "trochę" pod górkę czarnym szlakiem, ale wszystko jest do wyjechania. Kiedy znajdziemy się na szczycie Sałasz Zachodni zjeżdżamy grzbietem po niebieskim szlaku. Zjazd dawniej sprawiał mi trochę trudności, ale obecnie sprawia tylko radość :D W miejscu gdzie znajduję się rozwidlenie ze szlakami jedziemy dalej prosto. Chyba, że chcemy jechać do Limanowej to skręcamy w lewo i wyjeżdżamy obok wspomnianego źródełka, ale dajcie spokój...jedziemy dalej prosto i znajdujemy się na ponownie na Przełęczy pod Sałaszem...

Wiem, wiem w tym momencie macie uśmiech od ucha do ucha. To jeszcze nie koniec. Rozpoczynamy wariant numer dwa :).

Z Przełęczy pod Sałaszem jedziemy w lewo cały czas zielonym szlakiem. Jedziemy przez wzniesienia takie jak Sarczyn, Groń, Dzielec. Jeżeli chodzi o widoki w tych miejscach to większość jest przysłonięta przez las, ale w tym przypadku widoki schodzą na drugi plan. Jazda tym szlakiem jest naprawdę super. Długi zjazd trochę techniczny. Uwielbiam to uczucie kiedy ręce bolą bardziej niż nogi ;)  Na końcu kiedy już dojedziemy do drogi asfaltowej wg szlaku można skręcić w lewo lub pojechać w prawo i tam jeszcze przebić się przez las - w tym momencie jeszcze nie orientuję się tam w drogach...jadę tam gdzie mnie poniesie, ale wiem, że ta trasa ma spory potencjał do jazdy.

Dlatego też w ostatnim czasie byłam tak kilka razy...tak to jest jak się odkryje coś zapomnianego zupełnie na nowo :) W końcu przetestowałam swoje nowe ochraniacze, ale o tym może w innym wpisie :)




WAŻNE: Pokonywanie trasy w odwrotnej kolejności czyli Dzielec, Groń, Sałasz mija się z celem bo wtedy ominą nas najlepsze zjazdy. Jak macie jakieś pytania to służę pomocą :)



Zastanawiacie się pewnie co tutaj jeszcze robią te stare,opuszczone domy. Już Wam piszę o co chodzi. Często kiedy gdzieś jadę na swojej drodze spotykam takie obiekty. Zawsze zastanawiam się jak wyglądało życie ludzi, którzy tutaj mieszkali. Kilka miesięcy temu napisali do mnie Czesław i Karol, którzy na FB prowadzą stronę STARE OPUSZCZONE DOMY https://www.facebook.com/abandonedhouses/?fref=ts Co jakiś czas podsyłam tam zdjęcia domów na jakie udało mi się trafić. Jeżeli też macie zdjęcia tego typu i chcecie się z nimi podzielić to śmiało podsyłajcie na tą stronę :)






Pozdrawiam
Kamila ;)

niedziela, 3 kwietnia 2016

Kamionna w Beskidzie Wyspowym owiana legendami :)

W poniedziałek 25 marca razem ze znajomymi wybrałam się na rower. Wiedziałam, że jedna osoba ma tendencję do spóźniania więc jakoś specjalnie się nie śpieszyłam, ale nie powiem bo B. zaskoczył i pojawił się na miejscu zbiórki jako pierwszy :). 

Jako, że były to jeszcze dni przed świętami i wszyscy byli ogarnięci szałem przygotowań to zrobiliśmy krótką, ale treściwą trasę. Wyjechaliśmy z Limanowej, a dokładniej z Łososiny Górnej. Drogą asfaltową dotarliśmy się do miejscowości Pasierbiec i stamtąd żółtym szlakiem zaczęła się nasza wspinaczka na szczyt Kamionna (801m). Jest to szczyt w Beskidzie Wyspowym, graniczący od północy z Pogórzem Wiśnickim. Szczyt ten dawniej zwany był również Makowicą, Jeziernikiem lub Patrią. Ostatnia nazwa pochodzi od tego, że dawniej na jej wierzchołku stała drewniana wieża triangulacyjna. przez ludność w Karpatach zwykle nazywana patrią. Natomiast nazwa Jeziernik pochodziła od tego, że pod jej wierzchołkiem znajdowało się jeziorko (obecnie już zarosło i przekształciło się w torfowisko).



Widoki po drodze.
Stromy podjazd asfaltem :)
Północne stoki Kamionnej cechują się dużą stromizną i są całkowicie porośnięte lasem. Na tych terenach w 1997 r. został utworzony rezerwat przyrody Kamionna, mający na celu ochronę zespołów buczyny karpackiej i jedlin o naturalnym charakterze. Stoki południowe są znacznie łagodniejsze. 

Po dotarciu na polankę, która jest wręcz idealnym miejscem na urządzenie sobie tam biwaku zastajemy niestety stertę śmieci. Nie potrafię zrozumieć ludzi, którzy pozostawiają po sobie taki syf...



Docieramy na wyciąg narciarski Laskowa - Kamionna. Zjeżdżamy wschodnim zboczem po ostatnich już pozostałościach zimy. Później swoimi już wcześniej "wydeptanymi" ścieżkami prowadzę G. i B. Zjazd co prawda krótki, ale dostarczający sporo radości.



Zjeżdżając zatrzymujemy się przy jeziorku. Na żywo robi większe wrażenie. Niestety lepsze zdjęcia przez przypadek usunęłam. O niektórych rzeczach dowiaduje się kiedy piszę artykuł na bloga i tutaj chciałam Wam przedstawić dwie legendy, które wiążą się z Górą Kamionna. Opisała je Zofia Wiśniewska w zbiorze "Baśnie i legendy znad Sanki"



 Pierwsza z nich:

" Dawno,dawno temu we wsi Rozdziele mieszkała dziewczyna imieniem Marysia.Pochodziła ona z biednej rodziny.Nie miała nic,oprócz miłości.Kochała bowiem biednego chłopca-Jasia,który mieszkał w sąsiedztwie. Pewnego jednak razu jechała,koło domu Jasieńkowego bogata furmanka,a w niej jeszcze bogatsza kobieta.Widząc Jasia na zewnątrz chałupy zawołała go do swej karocy.Jadąc tak zaczęła mu opowiadać ,że chłopcu będzie z nią lepiej.On nie chciał,próbował wysiadać,ale to było na marne. Chłopak dał się zbałamucić.Wsiadł wraz z wdową i odjechał.Na drugi dzień odbył się jego ślub.Marysia nie mogła przeżyć zdrady i przeklnęła Jasia,a gdy wracał swą karawaną z wdową,konie się spłoszyły,a furmanka wraz z parą młodą wpadła do jeziora głębokiego,a dyszel wystawał z wody.Po jakimś czasie przeobraził się w brzozę,która rosnie do dziś ku przestrodze.Obecnie jezioro przerodziło się w młakę."


Druga legenda: 

"Przez górę kamionną jechała karoca,pozłacana i posrebżana.Jechała w niej księżniczka,królewna tak piękna,że każdy kto ją zobaczył na kolana upadał.Jadąc na swojej drodze karawana spotkała żebraka.Ogołoconego,głodnego,brudnego.Gdy królewna go zobaczyła i usłyszała jego płacz podniosła kamień z ziemi i dała go biedakowi.Pojechali dalej.Tam zobaczyli przywiązanego do drzewa,przystojnego młodzieńca,który był rozebrany do bielizny.Cały poprzeszywany był ranami ,którymi zadał mu zbój.Mimo wyglądu chłopaka,ani cierpienia pani nie pomogła mu.Nagle,gdy przejeżdżali koło jeziora na Kamionnej spotkali mężczyznę.Był to czarnoksiężnik,czarodziej,który wymamrotał coś pod nosem i w jednej chwili wóz uniósł się i spadł do jeziora,a z jego dyszla wyrosło drzewo ku przestrodze."



Po drodze mijamy jeszcze piękne konie, a następnie wyjeżdżamy w miejscowości Młynne.



Pozdrawiam
Kamila ;)

P.S.
Inne wpisy i warianty trasy powiązane ze szczytem Kamionna zobaczycie tutaj: KLIK 

środa, 30 marca 2016

IziGSM - test saszetek sportowych :)

Kiedy wychodzę na krótką przejażdżkę rowerem lub pobiegać muszę zabrać ze sobą kilka niezbędnych rzeczy. Zazwyczaj są to drobiazgi więc plecak może być odrobinę za duży. Przez ostatni miesiąc dzięki firmie IziGSM miałam okazję przetestować kilka produktów.

Pierwszy z nich to sportowy pasek do biegania z dwoma kieszonkami. Na pierwszy rzut oka pasek wydaje się mało pojemny, ale jest to złudne wrażenie. Materiał, z którego został wykonany jest bardzo elastyczny więc spokojnie możemy zmieścić tutaj w jednej kieszonce telefon, a w drugiej klucze itp. bez obaw, że zarysują one nasze urządzenie. Kolorowe suwaki oprócz tego, że przyciągają wzrok to również mają za zadanie chronić przed wodą, kurzem oraz błotem. Elastyczny pas, który można regulować sprawia, że pasek idealnie przylega do sylwetki i nie przekręca się podczas biegania czy innych aktywności - taka mała rzecz, a naprawdę potrafi irytować podczas treningu ;). Jest to zdecydowanie mój faworyt jeżeli chodzi o możliwości zastosowania.


Jak widać pasek dzięki elastycznemu materiałowi idealnie przylega do sylwetki :)


Dostępne wersje kolorystyczne: żółty, niebieski, pomarańczowy i różowy, który idealnie współgra z moją kurtką :)
Suwaki oprócz tego, że są ładne to zostały wykonane z odblaskowego materiału, który poprawi naszą widoczność w pochmurne dni.


Kolejnym produktem, który Wam dzisiaj przedstawię to również saszetka Pro Active . Jednak trochę się różni od tej wyżej. Dla mnie idealnie sprawdza się na krótszych przejażdżkach rowerowych, a także dłuższych spacerach. Jest bardzo pojemna. Spokojnie zmieściłam tutaj aparat fotograficzny, telefon, a także mp3 - dużym plusem jest specjalne wejście na słuchawki. W środku jest również oddzielna przegroda zasuwana na zamek gdzie można schować dokumenty czy też gotówkę bez obawy, że przy wyciąganiu tych większych przedmiotów coś nam zginie. Saszetka ma regulowany pas więc możemy ją dostosować do swoich potrzeb. Tylna część wykonana jest z oddychającego materiału, co zapewnia komfort podczas jej noszenia. Na pasku zostały umieszczone małe elementy odblaskowe.


Dostępne kolory: różowy, zielony, niebieski i czarny.

Etui na zdjęciu poniżej idealnie sprawdzi się w trakcie biegania, a także podczas ćwiczeń na siłowni. Teraz kiedy wiosna zaczęła się już na całego myślę, że będę miała okazję częściej z niego korzystać. Bo czy w każdej koszulce czy spodenkach letnich jest jakaś kieszonka? No właśnie... i tutaj pomocny okazuje się ten mały gadżet. Mogę tutaj spokojnie schować klucze i zająć się bieganiem. Zmieści się tutaj także telefon bez którego chyba nigdzie się już dzisiaj nie ruszamy. Wszystko co jest nam potrzebne mamy dosłownie na wyciągnięcie ręki :).



Ostatnim z prezentowanych produktów jest wodoodporne etiu GLOW, które znakomicie sprawdzi się na plaży czy podczas uprawiania sportów wodnych i zimowych. Pokrowiec został wykonany z elastycznego nieprzemakalnego tworzywa, które jest niezwykle odporne. Zamykane w prosty sposób na dwa zatrzaski. Posiada dopinaną smycz, dzięki której można nosić go na szyi. Etui dedykowane jest do telefonów dotykowych. Jednak ja znalazłam dla niego również inne rozwiązanie. Podczas górskich wędrówek czy też biegów na orientację będzie idealnym miejscem, aby schować tam mapę trasy i mieć ją pod ręką i przede wszystkim będzie odporna na wszelkie warunki atmosferyczne.



Wszystkie przedstawione produkty dostępne są w sklepie http://www.izigsm.pl
Znajdziecie tutaj wszystko co jest potrzebne do Waszego telefonu, różne rodzaje saszetek, uchwyty rowerowe, kamerki sportowe i dużo, dużo więcej :) Po prostu zajrzyjcie.

Dziękuje firmie IziGSM za możliwość przeprowadzenia testów :)

Pozdrawiam
Kamila :)

piątek, 25 marca 2016

"Nie warto żyć normalnie, warto żyć ekstremalnie" - Ekstremalna Droga Krzyżowa 2016

Nie wiem od czego właściwie zacząć...ostatni piątek spędziłam dosyć nietypowo jak i tysiące innych ludzi, którzy tego dnia wyruszyli na Ekstremalną Drogę Krzyżową by zmierzyć się z samym sobą.

Co to jest EDK?
- wyzwanie dla wytrwałych
- zmaganie z własnymi słabościami  
- szansa przemiany  
- nocna przygoda  
- szansa na doświadczenie Wiary
- nowa forma duchowości




Od samego początku wiedziałam, że idę choćby nie wiem co. Pytajnik był tylko nad tym jaką wybieramy trasę. Dwa lata temu był odcinek Tymowa - Limanowa, rok temu Gdów - Limanowa.

Teraz udaliśmy się trochę dalej. Zdecydowaliśmy się na trasę "JP II" Andrychów - Kalwaria

Dokładny przebieg:
Andrychów -> Zagórnik -> Leskowiec -> Śleszowice-> Tarnawa Dolna-> Zembrzyce -> Marcówka -> Stronie -> Bugaj -> Kalwaria Zebrzydowska

Z Limanowej wyjechaliśmy po godzinie 17:00. Jako, że trasa nie jest w postaci pętli jakoś logistycznie trzeba było rozwiązać kwestię z dotarciem, ale wszystko dobrze się udało.

Jadąc do Kalwarii nie miałam najlepszego humoru. Cały dzień pełen zajęć. Myślałam, że chociaż na pół godziny uda mi się przymknąć oko przed wyjściem z domu, ale mogłam o tym zapomnieć. Przed godziną 20:00 docieramy do Andrychowa. Odbieramy pakiety startowe z mapą i opisem trasy. Następnie udajemy się na Mszę. 

EDK z roku na rok przyciąga coraz więcej ludzi. Z Andrychowa do Kalwarii wyruszyło ponad 700 osób podzielonych na kilka tras. Nasza grupa składała się z czterech osób.

Napiszę Wam jaka jest rekomendacja trasy przez Organizatorów EDK:
 "Trasa bardzo wymagająca, przeznaczona dla wytrawnych piechurów i osób aktywnych fizycznie, regularnie ćwiczących a szczególnie zaprawionych w długich pieszych wędrówkach.
Trasa posiada dużą ilość podejść.
Prosimy o rozważny wybór trasy w zależności od indywidualnych predyspozycji fizycznych."

Długość trasy: 42 km
Suma przewyższeń 1530m

Jednym z założeń EDK jest przejście tej drogi w milczeniu. Niestety nam w tym jeszcze nie udało się do końca wytrwać. Kiedy tak szliśmy czekałam, aż w końcu się ktoś odezwie...

Trasa w większości przebiegała przez tereny górzyste Beskidu Małego. Wiem, że powinnam była się skupić na czymś innym, ale w myślach wyobrażałam sobie jak pokonuję tą trasę na rowerze. Niektóre z tych odcinków miałam okazję już kiedyś przejechać.

Idzie mi się całkiem dobrze...chociaż na początku ciężar plecaka mnie przywala, a przecież nie brałam nie wiadomo czego. Idziemy zielonym szlakiem. Do 10 km w większości jest "płaski" teren. Później zaczyna się strome podejście na Gancarz. Buty ledwo trzymają się podłoża ponieważ ślizgają się na śniegu i błocie. Na około 13 km docieramy do Schroniska PTTK "Leskowiec" - jest taka mgła, że jakbym nie wiedziała, że ono tam jest to pewnie bym nawet nie zauważyła. Robimy chwilę przerwy żeby coś zjeść. Kiedy okazuje się, że to jest dopiero 13 km, a przecież idziemy już tak długo to nie ukrywam, że trochę się rozczarowałam. Zaczynałam marzyć o tym żeby znaleźć się w ciepłym śpiworze i mogę spać nawet na tej ławce koło schroniska. Szybka kalkulacja...zostaje jeszcze 30 km. Jest już po północy. Żeby nie zamarznąć zaczynamy biec mijając po drodze sporo osób. Kiedy biegnę czuję się znacznie lepiej. Trochę nie wygodnie bo cały czas ten plecak wadzi, ale nie ma co narzekać...
 Później wkraczamy na tereny asfaltowe - nogi muszę się przyzwyczaić do nowej nawierzchni. Około 25 km znajdujemy się w miejscowości Zembrzyce. Byłam tam kilka lat temu więc coś mi tam świtało w głowie gdzie ja jestem. 


Cała droga to walka ze sobą i bicie się z własnymi myślami. Czasem trzeba przekroczyć taki próg wygody żeby dowiedzieć się o sobie czegoś nowego. Na każdej stacji EDK zatrzymywaliśmy się czytając rozważania. Tak naprawdę zawsze muszę to jeszcze przeczytać wszystko w domu na spokojnie bo w takich ekstremalnych warunkach naprawdę mało co do mnie dociera. Niektóre odcinki trasy pokonywałam z zamkniętymi oczami co jakiś czas kontrolując czy idę prosto i nie wpadnę zaraz do jakiegoś rowu. Kiedy nad ranem dotarliśmy do celu po około 10 godzinach satysfakcja była ogromna.

Jeżeli chodzi o rozważania to nie będę ich Wam tutaj przytaczać. Była tylko jedna rzecz, która pomimo zmęczenia zapadła mi głęboko w pamięć. Często kiedy trzeba coś zorganizować to najlepiej obarczyć tym zadaniem kogoś innego.Ja? Ja nie mam czasu...mnie to przecież nie dotyczy! Niech ktoś inny to zrobi! A może trzeba dać coś od siebie i powiedzieć "Ja się tym zajmę" ;)

Na tym kończę swój wpis podsumowujący EDK. Zdaje sobie sprawę, że wiele osób i tak tego nie przeczyta bo przecież to nie jest opis wycieczki rowerowej. Jeżeli jednak jesteś w tym miejscu to niezmiernie mi miło ;) Ten wpis nie jest też jakimś idealnym świadectwem wiary jakby niektórzy tego oczekiwali. Uważam, że niektóre rzeczy powinno się zachować dla siebie. Jednak polecam Wam wybrać się kiedyś na taką Drogę...jest to niesamowite doświadczenie. 

Powrót do domu samochodem można powiedzieć, że też był ekstremalny...M. musiał się kontrolować żeby nie zasnąć za kierownicą. A ja zaraz po powrocie do domu musiałam się zbierać do pracy...

Miałam pisać mało, a się znowu rozpisałam ;) 

Zapraszam na małą fotorelację.



Leskowiec...widoczność równa zero :D
Gdzieś w lesie...



Nad ranem...ostatnie km :)

Udało się :)
Pozdrawiam
Kamila :)

 P.S. 
Relację z wcześniejszych lat: KLIK

poniedziałek, 21 marca 2016

Niebieski czwartek - Miejska Góra w Limanowej ;)

Jest! W końcu się doczekałam :) Wiosna? Nie! Mój rower Canyon. Trochę czasu spędził w serwisie u M., ale muszę przyznać, że jest jak nowy - dziękuje. Zostały założone nowe opony, które mają grubszą ściankę. Mam nadzieję, że nie będę już tak chwytać kapci. Poprzednie białe gripy były już tak zdarte od jazdy, że nie było się nawet czego chwycić. Wybrałam z niebieskimi dodatkami...uzasadnienie proste. Będą pasować do moich niebieskich oczów i oczywiście do niebieskich elementów "Nerwusa" :). Rower został rozebrany na części pierwsze więc miał konkretny przegląd.

Tak dawno na nim jeździłam, że było to dla mnie trochę dziwne uczucie. Kiedy przesiadam się ze "sztywniaka" na niego od razu mam wrażenie "Wow jaka szeroką kierownica" :D.
Razem z Gosią w czwartek ruszyłyśmy na Miejską Górę (716m) - wizytówkę Limanowej. Jechałyśmy żółtym szlakiem gdzie umieszczone są stacje Drogi Krzyżowej. Jest tam naprawdę bardzo stromo. Im byłyśmy wyżej to pojawiał się jeszcze śnieg. Momentami nie dało się jechać i trzeba było zejść :D Na szczycie Miejskiej przywitały nas piękne widoki, które można podziwiać z tarasu widokowego krzyża.Ten wysoki krzyż zwany Krzyżem Jubileuszowym ma wysokość 37 metrów, rozpiętość ramion 13 m, a w momencie wybudowania był największym krzyżem w Polsce. Możemy zobaczyć tutaj panoramę Beskidu Wyspowego, Beskidu Sądeckiego oraz Gorców. Przy dobrej widoczności czasem udaje się zobaczyć Tatry.
 Po przejściu od krzyża kilkaset metrów szlakiem w północno-wschodnim kierunku otwiera się druga panorama widokowa na zachodnią i północną część Beskidu Wyspowego niewidoczną spod krzyża – w tamtym punkcie zasłaniają ją drzewa.

Następnie ruszyłyśmy szlakiem w kierunku Łysej Góry gdzie znajduje się wyciąg narciarski. Zamiast na nartach zjechałyśmy tam na rowerze - naprawdę fajna zabawa.

Dalej kierujemy się na przełęcz pod górą Sałasz, które wchodzi w skład Pasma Łososińskiego. Zjazd robimy bez szlaku do miejscowości Laskowa. W ostatnim czasie porobiło się tam sporo dróg, które powstały podczas zwózki drewna. Oczywiście wpakowałyśmy się w największe błota jakie tylko się dało. W końcu FREERIDE :D. Całe ubłocone dotarłyśmy do Laskowej, a następnie z mokrymi butami i trzepiąc się z zimna jechałyśmy do domu :)





Nasz cel :)
Im wyżej tym więcej śniegu...
Momentami pokazywało się słońce :)
Widoki ze szczytu Miejskiej Góry.
Krzyż Jubileuszowy.
Na wyciągu narciarskim Limanowa-Ski.
Zjazd do Laskowej.
Tutaj jeszcze czysty przed wyprawą :D

Pozdrawiam
Kamila ;)

czwartek, 17 marca 2016

Paproć i Zęzów w Beskidzie wyspowym - rowerowo ;)

Za ten wpis zabieram się już od dłuższego czasu, ale przejdźmy do konkretów :D

W niedzielę 6 marca razem ze znajomymi wybraliśmy się na Górę Paproć (643m) w Beskidzie Wyspowym. Pomimo, że byłam tam już na rowerze setki razy to i tak udało się poznać jeszcze nową drogę i tak oto zamiast asfaltem jechaliśmy przyjemną ścieżką przez las.


Na Paproci :)
Pomimo niedużej wysokości, z otwartych polan na szczycie Paproci możemy podziwiać niesamowite widoki. Panorama widokowa obejmuje Kostrzę, Pasierbiecką Górę wraz z Kamionną, Pasmo Łososińskie, Ostrą, Cichoń, Przełęcz Słopnicką, Mogielicę, Łopień, Ćwilin, Przełęcz Gruszowiec i Śnieżnicę,a także rozłożone w dolinach i na stokach gór miejscowości:Łososina Górna, Pasierbiec, Laskowa, Limanowa, Słopnice, Dobra, Tymbark. Przy dobrej widoczności możemy zobaczyć nawet Kraków.





Na szczycie wznosi się stalowy krzyż i kaplica pw. Matki Boskiej Królowej Beskidów, wybudowana przez wiernych z okolicy, jako wotum na przełom tysiącleci.


Zjazd zielonym szlakiem do krainy sokiem płynącej czyli do Tymbarku :). Tak dawno tędy nie jechałam, że powalone drzewa na środku trasy trochę mnie zaskoczyły. Mam nadzieję, że szybko zostaną usunięte z drogi i będzie można zachować płynność zjazdu.



Po zjeździe naszym oczom ukazuje się rynek w Tymbarku.



Naszym dalszym celem jest szczyt Zęzów (692 m). Nazwa Zęzów pochodzi od niemieckiego słowa Sehnsuch oznaczającego tęsknotę. Za czasów Kazimierza Wielkiego znajdującą się u jego podnóży miejscowość Tymbark (niem. Tannenberg) zasiedlili koloniści niemieccy. Tęsknili oni jednak za swoją ojczyzną i wychodzili na szczyt Zęzowa, by spojrzeć w jej kierunku


Trochę pokręciłam drogi, ale w ostateczności udało się dotrzeć na miejsce. Zjazd był tam gdzie nas poniosło. Może nie należał do najlepszych bo wszędzie było pełno gałęzi, ale i tak ten dzień należał do udanych. Po powrocie do domu zostawiłam rower i wskoczyłam jeszcze w buty biegowe :).


Na zdjęciu tego może nie widać, ale było stromo :)

Pozdrawiam
Kamila :)

P.S. Zapraszam również do zapoznania się z tą trasą w bardziej rozbudowanej wersji tj. Paproć, Zęzów, Kostrza, Kamionna - 35 km. 
http://camilla14a.blogspot.com/2015/04/paproc-zezow-kostrza-kamionna-czyli.html