niedziela, 10 grudnia 2017

Bunia na krańcu świata - Składziszczańska Skała w Beskidzie Sądeckim.

Jakiś czas temu jeszcze na początku listopada wybrałam się w Beskid Sądecki. Zupełnie tego nie planowałam. Dzień wcześniej bawiłam się na weselu mojego Brata...dla wielu osób oczywistym jest, że powinno się to wszystko odespać. My jednak postanowiliśmy spędzić dzień na świeżym powietrzu wędrując po górach. Samochód zostawiliśmy na parkingu w miejscowości Składziste. Stamtąd jest szlak na Halę Łabowską, ale nasze kroki skierowały się na przełaj bez żadnech ścieżek.


Dzień wcześniej było tak...



A już w niedzielę dzień wyglądał tak :)



Moją towarzyszką w tym męskim gronie była Bunia. Coraz bardziej się psinka wyrabia i tym razem szła sama pod górę, a nie jak to czasem bywało, że musiałam ją nieść na rękach bo nie nadążała przewracać swoimi małymi łapkami.



Głównym celem naszej wyprawy jest Czarci Kamień. Zwany jest też Diablim Kamieniem lub Składziszczańską Skałą. Jest to 200 metrowa wychodnia skalna w okolicach szczytu Wierch nad Kamieniem (1084 m n.p.m) w Paśmie Jaworzyny Krynickiej. Rozciąga się stąd przepiękna panorama na Beskid Sądecki.



Z miejscem tym wiążę się pewna legenda. W lesie, około 50 metrów na wschód od Wierchu nad Kamieniem znajduje się skała "Skamieniała Córa". Skała ma ok. 15 m wysokości i kształt ludzkiej postaci. Legenda mówi o dziewczynie śpieszącej się na bal: jej matka czuła się chora i prosiła o zmianę planów, panna uparła się przy swoim, a po powrocie z zabawy znalazła rodzicielkę martwą. Matka jednak zdążyła przed śmiercią płochą córkę przeklnąć, a karą była zamiana w kamień. Swoją drogą nie ma to jak matczyna miłość...




Widok z ogrodzonej skały obejmuje Kotlinę Nowosądecką z jednej strony i Beskid Niski z drugiej.






Czarcia Skała jest pomnikiem przyrody "Skały i jaskinie pod Wierchem nad Kamieniem" wraz z okolicznymi jaskiniami i skałami.



Jak sami widzicie widoki są niesamowite. Pogoda może nie była najlepsza bo przy lepszej widoczności musi być tutaj jeszcze piękniej.



Bunia na krańcu świata :) Skąd ta psina wzięła się w moim życiu? Nie pisałam o tym wcześniej bo było to dla mnie zbyt bolesne, ale pod koniec czerwca moja Reksia zginęła pod kołami samochodu. Byłam tak załama, że nawet nie chciałam myśleć o żadnym innym psie. Po kilku dniach jednak zaczęłam przeglądać Olx. Szukałam psa po całej Polsce. Warunek: ma być biało czarny. Jeden odpowiadał ideałowi, ale ogłoszenie było już nie aktualne. Później na jakiś czas dałam sobie spokój, aż pewnego dnia wpisałam swoje okolice i znalazłam ją! Zaledwie 15 km ode mnie. Kiedy zobaczyłam zdjęcie wiedziałam, że to właśnie ta psinka. To nic, że czarna! Zakochałam się od pierwszego wejrzenia. Trochę było problemów na początku, żeby przekonać M., ale teraz jest to nasze oczko w głowie :) Kiedy to piszę to Bunisko przeciąga się właśnie w legowisku tuż obok.







Dalej kierujemy się do Schroniska PTTK na Hali Łabowskiej. Jest to schronisko turystyczne położone w Beskidzie Sądeckim na wysokości 1061 m n.p.m. Położone na terenie Popradzkiego Parku Krajobrazowego.



W pobliżu znajdują się ciekawe pomniki pamięci z czasów walk partyzanckich, jak również ścieżki przyrodnicze i rezerwaty.







W schronisku zamawiamy coś do zjedzenia. Dzień wcześniej na weselu było tyle jedzenia więc teraz skromnie.



Bunisia tak się zmęczyła całą wyprawą, że zaraz zasnęła na kolanach :)



W trójkę podziwiamy widoki.



W schronisku na ścianach można zobaczyć namalowany cały przekrój Głównego Szlaku Beskidzkiego imienia Kazimierza Sosnowskiego (GSB) - szlak turystyczny znakowany kolorem czerwonym biegnący od Ustronia w Beskidzie Śląskim do Wołosatego w Bieszczadach. Najdłuższy szlak w polskich górach, który liczy około 496 km. Przebiega przez Beskid Śląski, Beskid Żywiecki, Gorce, Beskid Sądecki, Beskid Niski oraz Bieszczady.



W księdze gości gdzie każdy może zostawić swój pamiętkowy wpis w oczy rzuciła mi się historia 8 letniej Kasi. Naprawdę jestm pod wrażeniem. Przejść tyle km w tak młodym wieku. Kasia jeśli to czytasz to gratulacje :)





Po wyjściu ze schroniska panowie udali się swoimi ścieżkami w poszukiwaniu jaskini "W Pęknietej Kopie". Wymiary jaskini to 5 metrów głębokości oraz 13 m długości, co sprawia, że może być eksplorowana, ale jedynie przez doświadczonych speleologów. Jak widać na zdjęciu młodsze pokolenie zaczyna się oswajać z jaskiniami. Ja z racji, że już jestem za gruba na takie zwiedzanie zeszłam sobie zielonym szlakiem rowerowym do parkingu. Udało mi się ponieważ w dół jechał samochód i miły pan ze schroniska podrzucił mnie kawałek, a kilka km przed samochodem wysiadłam i przespacerowałam z paniami, które spotkałam po drodze. Chwila drzemki w samochodzie i pozostała część ekipy dołączyła i mogliśmy już wracać do domu.



Jasknia "W Pęknietęj Kopie" nie jest jedyną jaskinią w tych okolicach.  Zaraz po powrocie M. zrobił sobie obszerną listę jaskiń i po kolei w miarę czasu je zwiedzał.



Kończę to pisanie bo Bunisko zaczyna już rozrabiać :)

Pozdrawiam
Kamila :)

niedziela, 29 października 2017

To już rok! Rower jako motyw przewodni ślubu i wesela :)

Dokładnie dzisiaj  29.10.2017 mija rok od momentu kiedy razem z M. powiedzieliśmy sakramentalne TAK :) 

Gdyby nie rower nie wiem czy nasze wspólne drogi by się zeszły chociaż kto to wie? Nie będę Wam pisać o tym jakiego mam wspaniałego Męża bo wystarczy, że ja to doskonale wiem :) 


Dzisiaj mały poradnik jak wpleść motyw rowerowy w ten jeden z najważniejszych dni w życiu. Dlaczego piszę, że jeden z najważniejszych, a nie najważniejszy? Uważam, że przed nami w życiu jeszcze będzie wiele ważnych dni, ale przejdźmy do konkretów. Zaczynamy!

Kiedy rozpoczęliśmy planowanie wesela oczywistym było dla nas, że motyw rowerowy musi być obowiązkowo. Gdzie się pojawił? Kogo polecamy? Zapraszam na krótką fotorelację :)

Zdjęcia zostały wykonane przez Magdalenę i Michała Turczyków. Naprawdę polecam ich z całego serca. Zresztą zobaczcie sami: www.turczyki.pl Z tego miejsca chcielibyśmy podziękować za cierpliwość do nas. Trochę nam zeszło z sesją w plenerze, która miała być jesienna, ale ze względu na różne wypadki losowe odbyła się dopiero w zimie. Jeżeli chodzi o sesję zimową to w innym wpisie pojawi się coś więcej więc czekajcie cierpliwie. Album ze zdjęciami, który otrzymaliśmy w pakiecie ślubnym powala na kolana i to dosłownie :)

Powiększcie sobie zdjęcia.



U mnie w pokoju :)
Nawet 43RIDE się załapał w reportażu ślubnym :)

Po wyjściu od fryzjera i kosmetyczki miałam jeszcze trochę czasu żeby pojeździć na rowerze. Oczywiście bez większych szaleństw, ale symboliczny przejazd przez bramę musiał być :)



Mówią, że jest taki jeden dzień w życiu kobiety kiedy wie co na siebie założy - to prawda. Kiedy zobaczyłam tą sukienkę na zdjęciu wiedziałam, że to jest właśnie ta jedyna i żadna inna. Gdybym miała jeszcze raz wybrać i iść do ślubu oczywiście z tym samym mężczyzną moja decyzja byłaby taka sama. Więc jeśli są tu przyszłe panny młode to powiem Wam żebyście ufały swojej intuicji :)


Model Sabe Sensual.
Dlaczego październik, a nie jakiś słoneczny miesiąc? Po pierwsze to był jeden z trzech terminów jaki został zaproponowany przez salę. Po drugie pogoda jest teraz tak przewrotna, że nawet w wakacje może być ulewa. Nam na szczęście pogoda dopisała i nie musieliśmy nawet rozkładać parasolki. Jak coś to mam ogromną parasolkę  w kolorze ecru - za paczkę ciasta weselnego chętnie wypożyczę :D




Tablice rejestracyjne zamówione były na allegro. Polecam te wykonane z PCV. W porównaniu z tymi papierowymi są bardziej trwałe i odporne na czynniki atmosferyczne. Później zostaje fajna pamiątka.



Zaproszenia na ślub i poprawiny...tych bardzo długo szukałam. W końcu na stronie www.zaproszeniapliszka.pl znalazłam takie, które mi odpowiadały w 100% i co najważniejsze ich cena była bardzo rozsądna. Dodatkowo były przeplatane bordową tasiemką.



Nie mogło zabraknąć oczywiście bram weselnych. Koledzy ze straży OSP Laskowa, OSP Łososina Górna, PSP Limanowa oraz z Klubu Sportowego Limanowa Forrest stanęli na wysokości zadania i zapewnili nam niezłą atrakcję. 

Tutaj od razu wspomnę o kamerzyście. Czy warto go brać? Wiele osób twierdzi, ze zdjęcia im wystarczą, a po co oglądać długi i nudnawy film? Otóż tak nie jest. Gdyby nie kamerzysta wiele rzeczy by nam umknęło. Nie miałabym szansy zobaczyć choćby tej bramy. W tym dniu tyle się dzieje wszystkiego, że naprawdę warto mieć kogoś kto uwieczni te wspaniałe chwile...i wcale nie mam tutaj na myśli wujka lub cioci z aparatem.

Zanim trafiłam na idealny duet przejrzałam mnóstwo ofert. Jedna zatrzymała mnie na dłużej i po kilku dniach namysłu i analizowania postanowiłam zadzwonić do Michała Kołdrasa żeby omówić szczegóły. Spotkanie na żywo utwierdziło mnie w przekonaniu, że dobrze trafiliśmy. Tak więc jeśli szukacie sprawdzonego filmowca na Wasze wesele i nie tylko to mogę polecić ten duet: https://www.weselezklasa.pl/ogloszenia-weselne/kochamywesela-sprawdzony-filmowiec-na-wesele,15886/

Naprawdę miło jest od czasu do czasu oglądnąć film z wesela...pośmiać się i powspominać w gronie rodziny i przyjaciół. Mamy krótszą wersję w formie teledysku i taką dłuższą. Oglądając swój film patrzy się na to wszystko inaczej. 


OSP Laskowa.
KS Limanowa Forrest.
Takie drobne naprawy :D


OSP Łososina Górna.
PSP Limanowa.


Samochód to wybór oczywiście M. :) Naprawdę super się jechało, a że jest to samochód strażacki to kwestia strojenia samochodu odpadła od razu. Przecież on jest piękny sam w sobie czyż nie? :)



Historii tego roweru chyba nie zna nikt. Na początku leżał na stercie złomu. Później moja sąsiadka postanowiła go odnowić i służył za kwietnik w ogrodzie. Dla nas stał się dekoracją przed wejściem na salę weselną. 



No właśnie miał być dekoracją...zabawa jednak zrobiła swoje i rower poszedł w ruch :) Na poprawinach służył nam jako idealny rekwizyt przy foto budce.



Na naszym stole znalazł się miniaturowy tandem, który teraz jest w naszym domu jako ozdoba. 



Wesele z motywem rowerowym więc nie mogło zabraknąć naszej rowerowej ekipy KRW Limanowa Enduro Crew. Przecież ktoś musiał rozkręcić tą imprezę :D



Jeśli już jesteśmy przy rozkręcaniu imprezy to chyba warto wspomnieć o muzyce. Bez muzyki nie może się odbyć żadne wesele. Od razu wiedzieliśmy z M., że nie chcemy mieć orkiestry tylko DJ'a. I znowu zaczęły się intensywne poszukiwania. Ułatwił  nam to portal "Wesele z klasą" - wszyscy usługodawcy są w jednym miejscu i co najważniejsze jest tam wszystko ułożone w bardzo przejrzysty sposób. To właśnie tutaj znalazłam DJ'a Dawida Sobczyka. Na początku zadzwoniłam nieśmiało zapytać czy termin 29.10. jest dostępny. Okazało się, że tak. Na tym poprzestałam rozmowę bo chciałam ustalić z M. co robimy. Po chwili dostałam sms-a żeby podać adres email...a tam otrzymałam całą listę wykonywanych utworów, propozycje zabaw. Widać było, że jest to naprawdę konkretna osoba. Dzwoniłam do wielu osób i niektórzy jak dla mnie odpadali już na podstawie rozmowy telefonicznej. Zdecydowaliśmy się na spotkanie na żywo i podpisanie umowy. Od pierwszej chwili wiedziałam, że trafiliśmy na odpowiednią osobę. Po prostu to się czuło! Uwierzcie, że nasze wesele było pierwszym na którym się tak dobrze wybawiłam. Muzyka dobrana zarówno dla młodych jak i starszych. Momentami nikogo nie było przy stole...i to nie dlatego, że brakło jedzenia czy coś! Wszyscy bawili się na parkiecie. Dawid jeśli to czytasz to jeszcze raz Ci bardzo dziękujemy. Mam nadzieje, że trafimy jeszcze na imprezę, którą Ty poprowadzisz.



Na torcie weselnym nie mogło zabraknąć oczywiście figurki z naszym głównym motywem. Cała czarna wycinana laserowo. Niestety już nie pamiętam gdzie była zamawiana. 


Polecam również zaopatrzyć się w spinki do mankietów. Na stronie www.yego.pl jest ogromny wybór. M. miał oczywiście z fragmentów łańcucha rowerowego. 


Jeżeli mielibyście jakieś pytania to zapraszam do komentowania tutaj lub na FB "Kamila i jej rower"
O przygotowaniach do wesela można pisać naprawdę wiele, a to co jest tutaj to jeden wielki skrót. Mam nadzieje, że jakąś Parę udało się zainspirować.


Pozdrawiamy
Kamila & Mariusz :)

P.S. Podobno jak kobieta ma honor to po 10 latach odchodzi sama :D 

piątek, 20 października 2017

"Doceniaj to co masz, zapomnij czego nie masz" - Sokolica w Pieninach w trójkę :)

W sobotę tuż przed północą razem z M. zaczęliśmy planować jak spędzimy niedzielę. Na wypad ze znajomymi w Bieszczady było zbyt mało czasu żeby się porządnie wyspać, a poza tym byliśmy tam niedawno więc chciałam pojechać w jakieś inne miejsce.

Wybraliśmy Pieniny. Miały być Trzy Korony, ale po drodze plan uległ trochę zmianie i odbiliśmy na Sokolicę ( 747 m) szczyt w pn.-wsch. części Pienin Środkowych w tzw. Pieninkach. 



Pogoda w tym dniu była wręcz zachwycająca. Prawdziwa złota polska jesień ;)



Po drodze obowiązkowy odpoczynek żeby złapać oddech i wyrównać temperaturę ciała :D Taki ze mnie dziad, że zanim wpadnę w trans maszerowania czy jazdy na rowerze to najchętniej zdarłabym z siebie wszystkie ubrania bo tak mi gorąco. Później już wszystko wraca do normy i można iść dalej :)







Nie przypuszczałam, że szlak na Sokolicę jest tak ekstremalny. Po drodze mijamy sporo dzieciaków i starszych osób więc jest to najlepszy dowód, że każdy sobie jednak tutaj da radę.



Widok na Dunajec. W oddali można dostrzec przepływające tratwy z turystami, które niewątpliwie są dużą atrakcją tego rejonu.





Od Przełęczy Sosnów (655 m) do naszego celu dzieli nas jeszcze 15 minut. Tuż przed wejściem znajduje się kasa biletowa gdzie należy zakupić bilet. Dorośli płacą 5 zł, a dzieci 2,50. Misiek oczywiście korzysta z przywilejów i nigdzie nie płaci... ;)



I jest słynna sosna na Sokolicy, której przedstawiać nie trzeba chyba nikomu. Czy wiecie, że liczy ona około 500 lat!



Na szczycie tłumy turystów. Naprawdę super, że tyle ludzi spędza tak aktywnie czas...jednak następnym razem kiedy będę ruszać gdzieś w niedzielę wybiorę zdecydowanie bardziej spokojne miejsce.



Szczyt Sokolicy jest idealnym punktem widokowym na przełom Dunajca, Pieniny Środkowe, Małe Pieniny, Magurę Spiską, Tatry Bielskie i Tatry Wysokie.





Chwilę spędziliśmy na szczycie po czym trzeba schodzić.Przy zejściu są barierki, które stanowią duże ułatwienie. 





Kiedy wróciliśmy do domu i zaczęłam przeglądać zdjęcia to powiem Wam szczerze, że się załamałam...stwierdzam, że jednak kiedyś to byłam fit :p Musiało trochę czasu minąć żebym mogła polubić się z tym zdjęciem :)



Schodząc zielonym szlakiem z Sokolicy po prawej stronie mijamy Jaskinię nad Polaną Sosnówka. Jest pochodzenia osuwiskowego. Łączna długość wszystkich korytarzy wynosi około 95 m i schodzą na maksymalną głębokość około 16 m. Jaskinia była już znana od dawna. W 1953 r. zinwentaryzował ją Kazimierz Kowalski, a szczegółowe badania zostały przeprowadzone przez Sekcję Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego w Krakowie w 1954 r. Podczas tych badań w połowie lipca natrafiono w jaskini na bryły lodu. Zwiedzanie jaskini jest zabronione.



Co prawda jedną nogą, ale jaskinia zaliczona!



Do Krościenka dotarliśmy zielonym szlakiem, który jest bardzo łagodny w porównaniu z niebieskim. Będąc już na miejscu udaliśmy się na małą przekąskę. Kto mógł to wypił zimne piwko, a reszta czyli ja obeszła się smakiem i robiła za kierowcę :)



Pozdrawiam
Kamila :)

P.S. Inspiracją dla tytułu była piosenka "Po co" ;)

"Jedyne co prawdziwe to jest tu i teraz
 Jest pięknie nie narzekaj...
 Doceniaj to co masz
 Zapomnij czego nie masz
 I nie martw się na zapas..."