piątek, 22 kwietnia 2016

PRO Beskid Niski - Cergowa i Piotruś ;)

W sobotę wczesnym rankiem razem z ekipą ruszyliśmy zdobywać Beskid Niski. Był to dosyć spontaniczny wypad ponieważ zdecydowaliśmy o tym w piątek wieczorem ;). Miejsce, w którym się spotkaliśmy to Jasionka koło Dukli. Nie mylić z Jasionką koło Gładyszowa, gdzie dwie osoby z naszej ekipy dotarły. I tak oto wszyscy byli w Jasionce tylko nie koniecznie tej, o którą nam chodziło ;) Chwile oczekiwania wykorzystaliśmy na śniadanie.


Samochody zostawiliśmy na parkingu koło remizy OSP. Obok jest sklep więc można się jeszcze zaopatrzyć w potrzebny prowiant.
Pierwszą górą do zdobycia była Cergowa. Błoto na trasie momentami uniemożliwiało wychodzenie pod górę. Przez chwilę myślałam, że to wina moich butów, ale jak się okazało nie tylko ja miałam z tym problem. Dziwnie to zabrzmi, ale w Beskidzie Wyspowym to mamy inny rodzaj błota :D.



Cergowa zwana również Cergowską Górą, Wielką Górą, 716 m –to szczyt  w paśmie Beskidu Dukielskiego, na południowy wschód od Dukli. Posiada trzy wierzchołki: (od zachodu) 716 m n.p.m. (z żelaznym krzyżem), 683 m n.p.m. i 681 m n.p.m. 



Takich stromizn w lesie jak tutaj to chyba nigdzie nie widziałam. Stojąc przy krawędzi jeden krok dalej i nieciekawie mogłoby się to skończyć, a przecież droga przed nami jeszcze długa :)



Na zdjęciu wyżej cała ekipa. Pierwszy raz byłam na takiej wyprawie enduro gdzie miałam jakieś damskie towarzystwo :D Oczywiście z Hanią szybko znalazłyśmy wspólny język...sukienki i inne takie ;)


Za mną przepaść...
 Tutaj nic nie będę pisać. Po prostu podziwiajcie :)









W końcu jesteśmy na szczycie :) Jako świeżo upieczony grotołaz napiszę Wam, że na stokach Cergowej znajduje się około 10 jaskiń szczelinowych o długości do 75 m. Są to m.in.: Jaskinia Pod Bukiem, Jaskinia Gdzie Spadł Samolot -jej nazwa upamiętnia katastrofę niemieckiego samolotu podczas II wojny światowej. Kolejne to Przy Szkółce, Na Wierzchowinie oraz o zabawnej nazwie Gdzie Wpadł Grotołaz - mam nadzieję, że wyszedł bez szwanku :) 

Zjazd z Cergowej - dosłownie bajka ;)



Po genialnym zjeździe z góry Cergowa nie możemy jeszcze ochłonąć z wrażenia ;) Jedziemy kawałek drogą krajową, a następnie za drogowskazem skręcamy w prawo i kierujemy się do Pustelni Św. Jana z Dukli.




Kim był Św. Jan? (1414-1484)
Urodził się w rodzinie mieszczańskiej w Dukli. Próbował studiować w Krakowie, ale z braku funduszy nie dotrwał do święceń kapłańskich. Wrócił więc do Dukli i żył w odosobnieniu w puszczy pod górą Cergową.
Za namową Jana Kantego wstąpił do zakonu franciszkanów i pełnił funkcje gwardiana, kustosza i kaznodziei w różnych klasztorach w Małopolsce.
Umarł jednak jako bernardyn - przeniósł się do tego zakonu ze względu na surowszą regułę. Przez 21 lat był gorliwym spowiednikiem i mądrym kaznodzieją, głównie we Lwowie. 



Pustelnia i kaplica soją na zboczu góry Zaśpit. Pierwsza kaplica została wybudowana w tym miejscu już w 1769r., z polecenia Marii Amelii Mniszchowej, właścicielki Dukli, której objawił się Św. Jan i polecił jej budowę w miejscu swojej pustelni, niestety spłonęła.
Obecna, neogotycka powstała w 1908r., z inicjatywy gwardiana bernardynów, Ambrożego Ligasa. Wewnątrz polichromia przedstawiająca życie św. Jana, namalowana przez lokalnego artystę.
W pobliżu: dom rekolekcyjny, graota z uzdrawiającym źródełkiem, chata pustelnika, droga krzyżowa.


 
Pustelnia Św. Jana
Rekonstrukcja wnętrza chaty, w której mieszkał św. Jan kiedy był pustelnikiem.
 Następnie przed nami ostre podejście. Jeden z kolegów swój rower na ramię niczym torebkę. Albo on jest taki silny, albo ten rower jakiś lekki - obstawiam, że to pierwsze :D. Pomyślałam, że to dobry pomysł. To nic, że zębatki wbijały mi się w szyje. Trzeba być silnym i sobie jakoś radzić :). Oczywiście na zdjęciu tego nie widać, ale tam serio było bardzo stromo :)



 Po takim wysiłku należy się chwila na odpoczynek.



Podczas zjazdu K. złapał kapcia. Nie tracąc czasu część ekipy ruszyła na poszukiwania sklepu, ale po drodze trafiliśmy na restaurację (Później napiszę nazwę bo wyleciała mi w tym momencie). Jak się okazało po wystroju wnętrza trafiliśmy w idealne dla nas miejsce ponieważ właściciel też jest pasjonatem dwóch kółek. Niestety nie poznaliśmy osobiście, ale za to mogliśmy obejrzeć wszystkie puchary. Ogromne porcje spaghetti zamówione...zastanawiamy się jak my ruszymy w dalszą drogę :)


Kaski w komplecie czyli: PRO Łukasz, Marian, Kamila, Hania, Adam, Mariusz i Karol ;)
W środku restauracji.
Kolejny szczyt to Piotruś (728m) zwany też Płazyną, okazały i wysoko wypiętrzony jak na Beskid Niski szczyt nad doliną Jasiołki na północny zachód od Jaślisk. Pod szczytem wychodnie piaskowców magurskich o charakterystycznej, jasnej żółtawej barwie. Cały szczyt porasta piękny bukowy starodrzew U podnóży Piotrusia przebiega północna granica Jaśliskiego Parku Krajobrazowego. na zachodnich stokach Piotrusia źródełko zwane "Świętą Wodą", przy którym miał podobno kiedyś odpoczywać i modlić się św. Jan z Dukli

Pozdrowienia z Piotrusia :)
Zjazd z Piotrusia na początku to przedzieranie się przez haszcze, przeskakiwanie po kamieniach i wyciąganie cały czas gałęzi z kół. Później zaczął się stromy odcinek. Nie powiem zabawy miałam co nie miara żeby jakoś z tego wybrnąć i się nie wywalić. Na szczęście miałam założone ochraniacze to czułam się pewniej. A jeśli o nie chodzi to muszę sobie do nich doszyć silikonową taśmę bo trochę mi się zsuwają. Ewentualnie pozostaje mi jeszcze nabrać masy :)



Końcówka zjazdu przebiegała wzdłuż cmentarza.



Dojeżdżamy do Cerkwi  Narodzenia Bogurodzicy w Zawadce Rymanowskiej, obecnie kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Tutaj chwila na przemyślenia...co robimy dalej? Część ekipy chce już wracać, a przed nami ponownie Cergowa. Była już chyba godzina 19:00, a zakładałam, że na 20:00 to będę już w domu. A skąd! M. patrzy na mnie wymownie czy jedziemy. Stanowczo stwierdzam, że skoro był taki plan wycieczki to się tego trzymajmy! Szczerze powiedziawszy nie miałam ochoty wracać 12 km do samochodu bo jestem na to zbyt leniwa :D Z 7 osób została trojka. Szybko wyszliśmy wypychając nasze rowery na Cergową. Niby ten Beskid Niski, a jak przyjdzie co do czego to potrafi nieźle dać popalić ;)



 W głębi jednak czułam, że jak odpuszczę to będę żałować. I tak by pewnie było. Zjazd, który zaliczyliśmy na końcu był jak wisienka na torcie. Można by rzecz, że wynagrodzenie za te wszystkie obdarcia na nogach, z których i tak jestem dumna bo w końcu to mój znak rozpoznawczy. Po tym zjeździe "banan" z buzi nie znikał. Następnym razem planujemy zaatakować Cergową z każdej możliwej strony bo góra ta naprawdę ma potencjał do jazdy :)


<3
Podczas zjazdu z Cergowej przejeżdżaliśmy obok "Złotej Studzienki". Jest to kolejne miejsce kultu św. Jana z Dukli. Po raz pierwszy kronikarze odnotowali jej istnienie w 1896 roku. Obok kapliczki, usytuowanej na lesistym szczycie góry Cergowej, wypływa źródło, ujęte w studzienkę. Według tradycji św. Jan miał w tym miejscu w samotności spędzać całe noce na modlitwie i poddawać się różnym umartwieniom.



W tym miejscu koło kapliczki zakończyła się nasza jazda w terenie. Do  samochodu zostało nam zaledwie kilka km. Uwielbiam to uczucie kiedy jestem zmęczona po całym dniu tak intensywnej jazdy.  Jak to ja przeliczyłam sobie ile czasu pozostało mi na to żeby się spakować i wyspać przed zawodami MTB, które miały odbyć się następnego dnia..



Mapka: 







Pozdrawiam
Kamila ;) 

Zobaczcie filmik z trasy :)
http://www.pinkbike.com/video/442867/



P.S. Kończę to pisanie :) Jeśli się gdzieś pomyliłam to mnie poprawcie. Byłam tam pierwszy raz, ale obiecuję, że nie ostatni :)

środa, 20 kwietnia 2016

Kamionka Mała w Beskidzie Wyspowym :)

Ostatnio nazbierało się trochę rzeczy do opisania na blogu. Stwierdziłam jednak, że kolejność musi być zachowana... ;)

Jakiś czas temu w sobotnie popołudnie razem z Koleżanką wybrałyśmy się na rower. Wyjechałyśmy z Limanowej i kierowałyśmy się główną drogą do miejscowości Kamionka Mała. Naszym celem było odwiedzenie Cmentarza Wojennego nr 357. Jeszcze nigdy tam nie byłam pomimo, że często przejeżdżałam obok tablicy informującej o tym miejscu. 

Dotrzemy tam bez problemu kierując  się idealnie oznaczonym Szlakiem Frontu Wschodniego I Wojny Światowej w województwie małopolskim. Szlak ten wiedzie do miejsc, które w latach 1914–1915 były areną kluczowych zmagań na froncie wschodnim Wielkiej Wojny. Podróżując wzdłuż szlaku, można zobaczyć pamiątki tamtych czasów.


Informacje na temat szlaku: https://www.visitmalopolska.pl/szlakpierwszejwojny/Strony/szlak-frontu-wschodniego-wojny-swiatowej-w-malopolsce-29.aspx

Korzystając z pięknej pogody robimy sobie przerwę na coś słodkiego. Odpoczywając na ławce w parku możemy podziwiać Dwór w Laskowej o architekturze w stylu barokowym. Został zbudowany w 1677 r. przez ówczesnych właścicieli wsi – rodzinę Laskowskich. Potem wielokrotnie zmieniał właściciela i pełnioną funkcję. Od 1992 r. należy do rodziny Michałowskich. Jest to obiekt parterowy pokryty gontowym, wysokim dachem w typie krakowskim. Warto zwrócić uwagę na strop nad dawną kaplicą, podzielony dekoracją stiukową, a pola stropu wypełnione są polichromią o motywach figuralnych, roślinnych i geometrycznych. Środkową część zajmuje malowany na płótnie obraz Chrystusa Błogosławiącego, a narożniki popiersia Ewangelistów.

http://www.drewniana.malopolska.pl/?page=obiekty&id=97
Spoglądając w drugą stronę możemy zobaczyć Koścół Imienia Maryi w Laskowej. Został wybudowany w latach 1925 - 1934.
 

 Przez drogi, którymi jechałyśmy przebiega Beskidzka Droga Św. Jakuba.


Na terenie byłego ogrodu przy dworze, tuż nad przepływającą w pobliżu Łososiną, wznosi się jeszcze drewniana dworska kapliczka z końca XVIII stulecia z figurą św. Jana Nepomucena, przykryta gontowym daszkiem. Postać świętego została wyłowiona przez Zygmunta Michałowskiego z powodzi, która nawiedziła Laskową w 1924 roku Kilkanaście lat później, podczas niemieckiej okupacji, jego syn, Antoni, pilnował ukrytej tu radiostacji, wymontowanej z zestrzelonego samolotu aliantów.



Jedziemy dalej cały czas asfaltowymi drogami. Nie bardzo lubię kręcić po takiej nawierzchni, ale w towarzystwie czas płynie przyjemniej :)


Po jakimś czasie docieramy do wsi Kamionka Mała. Nazwa miejscowości wywodzi się prawdopodobnie od kamieni, które dominują w podłożu tego obszaru.


http://www.drewniana.malopolska.pl/?page=obiekty&id=71
W środkowej części wsi, na wysokiej skarpie nad potokiem Kamionka, znajduje się drewniany kościół parafialny p.w. św. Katarzyny. Pierwotna świątynia istniała tu już najprawdopodobniej w 1440 r., obecna pochodzi z XVIII w., rozbudowana w 1884 r. Wewnątrz znajduje się między innymi krucyfiks z ok. 1470 r. na belce tęczowej, w ołtarzu głównym siedemnastowieczny barokowy posążek św. Katarzyny oraz obrazy św. Katarzyny i Matki Boskiej. Organy i prospekt organowy barokowe z 1683 r. Ambona z przedstawieniami ewangelistów oraz liczne obrazy świętych z XVII w. W kaplicy krucyfiks gotycki z XV w. oraz 2 drewniane rzeźby śś. Piotra i Pawła z 1 poł. XVIII w. Wnętrze świątyni zdobi polichromia figuralna z 1857 r., wykonana przez F. Miklasińskiego. 

Kościółek naprawdę robi wrażenie.
 Pisałam już, że pogoda nas rozpieszczała...;)


W 1877 r. zamontowano na plebanii w Kamionce zegar słoneczny, istniejący do dnia dzisiejszego. Spełniał on istotną rolę jeszcze po II wojnie światowej, gdyż wielu mieszkańców Kamionki zegarków wówczas nie posiadało. Zegar jest obecnie wyeksponowany na tablicy, stojącej u podnóża kościoła.


Widoki z okolic szczytu Jatrząbka.
 Z głównej drogi skręcamy w lewo i pokonując mały podjazd docieramy na szczyt Jastrząbka.  Znajduje się tutaj jeden z najciekawszych w okolicy cmentarzy wojennych, na którym pochowano żołnierzy walczący podczas operacji łapanowsko-limanowskiej 1914 r. Spod cmentarza piękny widok na Beskid Wyspowy i Pogórze.



Więcej informacji na temat cmentarza:  https://pl.wikipedia.org/wiki/Cmentarz_wojenny_nr_357_%E2%80%93_Kamionka_Ma%C5%82a

Następnie zjeżdżamy w stronę miejscowości Rozdziele. Stromym podjazdem wyjeżdżamy na Przełęcz Widoma. W miejscu tym od dawna zatrzymywali się kierowcy samochodów by podziwiać rozległe widoki. W 2011r. powstał tutaj punkt widokowy. Jest to wybrukowane miejsce parkingowe z ławkami, dwoma tablicami przedstawiającymi opisane panoramy widokowe (na północną i południową stronę).


Chwila na podziwianie widoków Pasma Łopusza i Kobyły i jazda w dół serpentynami i do domu ;)


Pozdrawiam
Kamila :)

P.S. Mam nadzieję, że Was nie zanudziłam. Jeżeli chcecie dowiedzieć się więcej rzeczy na temat opisywanych miejsc to zajrzycie pod linki, które znajdują się pod wybranymi zdjęciami. Ciężko tak w skrócie o wszystkim napisać :)

czwartek, 14 kwietnia 2016

"Kamila i jej rower" sprzedaje rower ;) Zapraszam do licytacji :D

Każdy z Was pewnie doskonale pamięta swój pierwszy rower ;)

Kiedy kilka lat temu kupiłam swój pierwszy prawdziwy górski rower nie przypuszczałam nawet, że te dwa kółka tak odmienią moje życie. Ta duma kiedy zdobywało się kolejne szczyty na rowerze...nie do opisania ;). Z czasem apetyt na jazdę rósł i pojawił się następny rower, na którym zaczęłam startować w zawodach MTB z mniejszym lub większym sukcesem. Pisząc to spoglądam na swoje puchary...z każdym wiąże się jakaś historia. Kiedy wystartowałam w swoich pierwszych zawodach MTB w 2010 roku wiedziałam, że to jest właśnie "to". Był to Półmaraton Limanowa Forrest więc dystans do pokonania około 21 km. Na starcie stanęło 5 dziewczyn, a wśród nich ja. W tym samym dniu pożyczyłam od koleżanki kask rowerowy, bidon do koszyka i w drogę. Jechałam gdzieś na szarym końcu z myślą żeby tylko jakoś zajechać spokojnie do celu. Jednak wola walki była silniejsza i tak oto zdobyłam swoje pierwsze podium w życiu zostawiając za sobą dwie dziewczyny i kilku mężczyzn. Był to czas kiedy jeździłam na swoim stalowym rumaku czyli rowerze marki Kross ;)

Mój pierwszy puchar ;)
Na rower ten zawsze spoglądałam z sentymentem. Pomimo upływu lat nadal go mam. Pewnego dnia jednak stwierdziłam, że tutaj nie ma miejsca na żadne sentymenty i rozczulanie się!

Do sprzedania rower KROSS HEXAGON V2 + BONUS wycieczka po górach Beskidu Wyspowego z "Kamila i jej rower" Czyż to nie jest kusząca propozycja? :D


Kross Hexagon V2 - więcej zdjęć dla zainteresowanych wyślę na email.

 Licytację zaczynamy od 1 zł ;) 

Całość z licytacji zostanie przekazana na Stasia Sułkowskiego. Jest to Syn mojego Kolegi, z którym jeżdżę na rowerze :) Pewnego dnia chciałabym też pojechać ze Stasiem, ale w tym momencie jest to niemożliwe. Tylko z Waszą pomocą jesteśmy w stanie postawić Stasia na nogi, a jego wózek odstawić do kąta! Tak, Ty też możesz pomóc :)


Staś :)
"Staś to 6 letni wesoły chłopczyk, braciszek, ukochany synek, wnuczek i kompan do zabaw. Stasiu jako niemowlę zachorował na sepsę, którą dzięki cudowi przeżył. Niestety sepsa pozostawiła po sobie trwały ślad. Staś ma uszkodzone większe stawy, najbardziej ucierpiały kolanka. Niestety mimo wielu wysiłków i starań w ciągu ostatnich 5 lat, nigdy nie udało się wyprostować jego chorych nóg. Do tej pory Stasiu przemieszcza się na ugiętych kolankach, obciążając pozostałe stawy i kręgosłup, wkładając w swój nienaturalny chód bardzo dużo wysiłku, niejednokrotnie okupiony łzami. W grudniu 2015 rodzice dowiedzieli się o wielkiej szansie dla Stasia. Znaleźli lekarza, który wyprostuje Stasiowe nogi oraz wydłuży kości ud (na tym etapie krótsze o 30% od podudzi). Barierą są pieniądze – przeszło 37 tys. euro. Szansa jedyna. Szereg operacji w Aschau w Klinice Ortopedycznej dla dzieci, ma wyleczyć jego chore nóżki. Potrzebne będą również ortezy, które zabezpieczą efekty operacji. Serdecznie prosimy o pomoc. Wierzymy, że dzięki niej Staś kiedyś z radości podskoczy do góry lub pobiegnie przed siebie…"

Jeżeli masz rower, a chcesz pomóc Stasiowi to zapraszam tutaj:

Blog Stasia http://www.stasiusulkowski.blogspot.com/
Sie Pomaga https://www.siepomaga.pl/na-nogi


Do zebrania zostało jeszcze albo aż 100 tysięcy złotych. Każda złotówka jest bardzo ważna :)

Tak więc do dzieła :)



Jeszcze z technicznych rzeczy :) Rower ma rozmiar ramy 17,5. Koła 26. Stan dobry, sprawny i gotowy do jazdy :) Preferowany odbiór osobisty. Jeżeli macie jakieś pytania to piszcie na allegro poprzez "Zadaj pytanie sprzedającemu" lub bezpośrednio przez blog http://camilla14a.blogspot.com/

Pozdrawiam
Kamila ;)

Link do licytacji: 
http://allegro.pl/rower-kross-hexagon-v2-wycieczka-rowerowa-od-zl-i6126500374.html

sobota, 9 kwietnia 2016

Zapomniany Dzielec w Paśmie Łososińskim + opuszczone domy ;)

Dzisiaj będzie o szczycie Dzielec w Paśmie Łososińskim. W internecie nie znajdziemy zbyt wiele informacji na jego temat dlatego spróbuję przedstawić Wam go dzisiaj z punktu widzenia rowerzystki ;).

Jakiś czas temu wybrałam się z Koleżanką na rower. Udałyśmy się w kierunku wsi Pasierbiec. Znam tam takie miejsce gdzie panuje całkowita cisza i spokój. Nic tylko się rozłożyć na trawie i podziwiać swoją miejscowość z góry...jak to śpiewa KSU "Patrząc z góry wokoło świat wydaje się lepszy" ;).


W oddali widać Dzielec, na którym znalazłam się jeszcze tego samego dnia ;)
 Zjechałyśmy do miejscowości Młynne - całkowicie bez szlaku tylko po lasach i polach. Następnie chwila przerwy na obiad i o umówionej godzinie ruszyłyśmy dalej.


Co mówi wujek Google na temat Dzielca? 
"Dzielec 628 m n.p.m. – najbardziej wysunięty na zachód szczyt Pasma Łososińskiego w Beskidzie Wyspowym, położony nad wsiami Sowliny i Łososina Górna" Czyli nie wiele :)



Naszym dalszym celem była Miejska Góra w Limanowej. O niej pisałam już dużo więc jeśli chcecie dowiedzieć się czegoś więcej to odsyłam tutaj: KLIK

Miejska Góra :)

Z Miejskiej Góry należy kierować się szlakiem na szczyt Łysej Góry gdzie znajduję się wyciąg narciarski. Jeżeli chcemy mieć dłuższą trasę i zjazd po wyciągu to polecam dostać się na górną stację. Jeżeli trochę spokojniej to przy dolnej stacji narciarskiej Limanowa - Ski przebiega droga. Docieramy do drogi asfaltowej i koło przystanku skręcamy w lewo do góry. Po drodze mijamy miejsce ze źródełkiem - zawsze tam robię "tankowanie" do bidonu. Woda jest tam naprawdę bardzo dobra ;).


Na zielonym szlaku w kierunku Dzielca :)
Kiedy już pokonamy ten stromy asfaltowy podjazd znajdziemy się na Przełęczy pod Sałaszem. Stąd polecam dwie ciekawe trasy. Oczywiście tych możliwości jest tam znacznie więcej. To już tylko od Was zależy ;)

Wariant numer 1: Na Przełęczy pod Sałaszem skręcamy w prawo. Jedziemy na początku łagodną drogą, a później zaczyna się "trochę" pod górkę czarnym szlakiem, ale wszystko jest do wyjechania. Kiedy znajdziemy się na szczycie Sałasz Zachodni zjeżdżamy grzbietem po niebieskim szlaku. Zjazd dawniej sprawiał mi trochę trudności, ale obecnie sprawia tylko radość :D W miejscu gdzie znajduję się rozwidlenie ze szlakami jedziemy dalej prosto. Chyba, że chcemy jechać do Limanowej to skręcamy w lewo i wyjeżdżamy obok wspomnianego źródełka, ale dajcie spokój...jedziemy dalej prosto i znajdujemy się na ponownie na Przełęczy pod Sałaszem...

Wiem, wiem w tym momencie macie uśmiech od ucha do ucha. To jeszcze nie koniec. Rozpoczynamy wariant numer dwa :).

Z Przełęczy pod Sałaszem jedziemy w lewo cały czas zielonym szlakiem. Jedziemy przez wzniesienia takie jak Sarczyn, Groń, Dzielec. Jeżeli chodzi o widoki w tych miejscach to większość jest przysłonięta przez las, ale w tym przypadku widoki schodzą na drugi plan. Jazda tym szlakiem jest naprawdę super. Długi zjazd trochę techniczny. Uwielbiam to uczucie kiedy ręce bolą bardziej niż nogi ;)  Na końcu kiedy już dojedziemy do drogi asfaltowej wg szlaku można skręcić w lewo lub pojechać w prawo i tam jeszcze przebić się przez las - w tym momencie jeszcze nie orientuję się tam w drogach...jadę tam gdzie mnie poniesie, ale wiem, że ta trasa ma spory potencjał do jazdy.

Dlatego też w ostatnim czasie byłam tak kilka razy...tak to jest jak się odkryje coś zapomnianego zupełnie na nowo :) W końcu przetestowałam swoje nowe ochraniacze, ale o tym może w innym wpisie :)




WAŻNE: Pokonywanie trasy w odwrotnej kolejności czyli Dzielec, Groń, Sałasz mija się z celem bo wtedy ominą nas najlepsze zjazdy. Jak macie jakieś pytania to służę pomocą :)



Zastanawiacie się pewnie co tutaj jeszcze robią te stare,opuszczone domy. Już Wam piszę o co chodzi. Często kiedy gdzieś jadę na swojej drodze spotykam takie obiekty. Zawsze zastanawiam się jak wyglądało życie ludzi, którzy tutaj mieszkali. Kilka miesięcy temu napisali do mnie Czesław i Karol, którzy na FB prowadzą stronę STARE OPUSZCZONE DOMY https://www.facebook.com/abandonedhouses/?fref=ts Co jakiś czas podsyłam tam zdjęcia domów na jakie udało mi się trafić. Jeżeli też macie zdjęcia tego typu i chcecie się z nimi podzielić to śmiało podsyłajcie na tą stronę :)






Pozdrawiam
Kamila ;)

niedziela, 3 kwietnia 2016

Kamionna w Beskidzie Wyspowym owiana legendami :)

W poniedziałek 25 marca razem ze znajomymi wybrałam się na rower. Wiedziałam, że jedna osoba ma tendencję do spóźniania więc jakoś specjalnie się nie śpieszyłam, ale nie powiem bo B. zaskoczył i pojawił się na miejscu zbiórki jako pierwszy :). 

Jako, że były to jeszcze dni przed świętami i wszyscy byli ogarnięci szałem przygotowań to zrobiliśmy krótką, ale treściwą trasę. Wyjechaliśmy z Limanowej, a dokładniej z Łososiny Górnej. Drogą asfaltową dotarliśmy się do miejscowości Pasierbiec i stamtąd żółtym szlakiem zaczęła się nasza wspinaczka na szczyt Kamionna (801m). Jest to szczyt w Beskidzie Wyspowym, graniczący od północy z Pogórzem Wiśnickim. Szczyt ten dawniej zwany był również Makowicą, Jeziernikiem lub Patrią. Ostatnia nazwa pochodzi od tego, że dawniej na jej wierzchołku stała drewniana wieża triangulacyjna. przez ludność w Karpatach zwykle nazywana patrią. Natomiast nazwa Jeziernik pochodziła od tego, że pod jej wierzchołkiem znajdowało się jeziorko (obecnie już zarosło i przekształciło się w torfowisko).



Widoki po drodze.
Stromy podjazd asfaltem :)
Północne stoki Kamionnej cechują się dużą stromizną i są całkowicie porośnięte lasem. Na tych terenach w 1997 r. został utworzony rezerwat przyrody Kamionna, mający na celu ochronę zespołów buczyny karpackiej i jedlin o naturalnym charakterze. Stoki południowe są znacznie łagodniejsze. 

Po dotarciu na polankę, która jest wręcz idealnym miejscem na urządzenie sobie tam biwaku zastajemy niestety stertę śmieci. Nie potrafię zrozumieć ludzi, którzy pozostawiają po sobie taki syf...



Docieramy na wyciąg narciarski Laskowa - Kamionna. Zjeżdżamy wschodnim zboczem po ostatnich już pozostałościach zimy. Później swoimi już wcześniej "wydeptanymi" ścieżkami prowadzę G. i B. Zjazd co prawda krótki, ale dostarczający sporo radości.



Zjeżdżając zatrzymujemy się przy jeziorku. Na żywo robi większe wrażenie. Niestety lepsze zdjęcia przez przypadek usunęłam. O niektórych rzeczach dowiaduje się kiedy piszę artykuł na bloga i tutaj chciałam Wam przedstawić dwie legendy, które wiążą się z Górą Kamionna. Opisała je Zofia Wiśniewska w zbiorze "Baśnie i legendy znad Sanki"



 Pierwsza z nich:

" Dawno,dawno temu we wsi Rozdziele mieszkała dziewczyna imieniem Marysia.Pochodziła ona z biednej rodziny.Nie miała nic,oprócz miłości.Kochała bowiem biednego chłopca-Jasia,który mieszkał w sąsiedztwie. Pewnego jednak razu jechała,koło domu Jasieńkowego bogata furmanka,a w niej jeszcze bogatsza kobieta.Widząc Jasia na zewnątrz chałupy zawołała go do swej karocy.Jadąc tak zaczęła mu opowiadać ,że chłopcu będzie z nią lepiej.On nie chciał,próbował wysiadać,ale to było na marne. Chłopak dał się zbałamucić.Wsiadł wraz z wdową i odjechał.Na drugi dzień odbył się jego ślub.Marysia nie mogła przeżyć zdrady i przeklnęła Jasia,a gdy wracał swą karawaną z wdową,konie się spłoszyły,a furmanka wraz z parą młodą wpadła do jeziora głębokiego,a dyszel wystawał z wody.Po jakimś czasie przeobraził się w brzozę,która rosnie do dziś ku przestrodze.Obecnie jezioro przerodziło się w młakę."


Druga legenda: 

"Przez górę kamionną jechała karoca,pozłacana i posrebżana.Jechała w niej księżniczka,królewna tak piękna,że każdy kto ją zobaczył na kolana upadał.Jadąc na swojej drodze karawana spotkała żebraka.Ogołoconego,głodnego,brudnego.Gdy królewna go zobaczyła i usłyszała jego płacz podniosła kamień z ziemi i dała go biedakowi.Pojechali dalej.Tam zobaczyli przywiązanego do drzewa,przystojnego młodzieńca,który był rozebrany do bielizny.Cały poprzeszywany był ranami ,którymi zadał mu zbój.Mimo wyglądu chłopaka,ani cierpienia pani nie pomogła mu.Nagle,gdy przejeżdżali koło jeziora na Kamionnej spotkali mężczyznę.Był to czarnoksiężnik,czarodziej,który wymamrotał coś pod nosem i w jednej chwili wóz uniósł się i spadł do jeziora,a z jego dyszla wyrosło drzewo ku przestrodze."



Po drodze mijamy jeszcze piękne konie, a następnie wyjeżdżamy w miejscowości Młynne.



Pozdrawiam
Kamila ;)

P.S.
Inne wpisy i warianty trasy powiązane ze szczytem Kamionna zobaczycie tutaj: KLIK