niedziela, 9 września 2018

Beskid Niski w wersji CROSS ;)

Jakiś czas temu postanowiliśmy zrobić dłuższą wyprawę rowerową. Późnym wieczorem zaczęłam przygotowywać prowiant czyli niezawodne kanapki z kotletem. Pobudka po godzinie 06:00 i jazda. Po drodze zgarniamy jeszcze naszego kolegę. 

Z Limanowej jedziemy samochodem do miejscowości Sękowa - to właśnie stąd rozpoczniemy naszą przygodę. Na parkingu postanawiamy zjeść śniadanie jak za dawnych lat. W ostatniej chwili wychodząc z domu udało mi się jeszcze zrobić herbatę do termosu. 



Będąc na parkingu po drugiej stronie ulicy mamy widok na ogromny pomnik. Jest to pomnik Władysława Długosza, który był przedsiębiorcą, Senatorem RP, ministrem do spraw Galicji, właścicielem majątki w Siarach i pionierem polskiego przemysłu naftowego. Pomnik waży aż 5 ton i został wykuty z piaskowca. Obok w zamkniętym pomieszczeniu znajdują się tablice opisujące historie przemysłu naftowego.



Karpacki Szlak Rowerowy jest to projekt realizowany przez Sądecką Organizację Turystyczną i 35 gmin w Małopolsce. Wszystkie trasy mają łącznie długość ok. 800 km. Karpacki Szlak Rowerowy dzieli się na szlak główny i kilka szlaków łącznikowych. Oto one: 
- Szlak główny,
- Sądecki Szlak Rowerowy
- Wielokulturowy Szlak Rowerowy
- Rowerowy Szlak Winny
- Rowerowy Szlak  Historycznym Traktem Królewskim
- Transgeniczny Szlak Rowerowy
- Pogórzański Szlak Rowerowy

Więcej informacji znajdziecie na stronie: SOT




Panowie od samego początku nadali niezłe tempo. Musiałam się nieźle sprężać żeby nie zostawać gdzieś w tyle.



W miejscowości Wapienne znajduję się Uzdrowisko.  Spośród polskich uzdrowisk jest najmniejsze - nie mniej historia miejscowości sięga już XVI w., natomiast same walory lecznicze wód odkryto w XVII w. Na początku XIX w. kurowali się tutaj m.in. wracający z pod Moskwy żołnierze Wielkiej Armii Napoleona. Obecnie w uzdrowisku eksploatowane są dwa ujęcia wód" "Kamila" i "Marta", których zdrowotne walory wykorzystywane są bezpośrednio w lecznictwie.

Nie ma to jak mieć wodę o własnym imieniu ;)


Park obok Uzdrowiska.
Jadąc podziwialiśmy widoki charakterystyczne dla Beskidu Niskiego.



W jednym z parków zrobiliśmy sobie małą przerwę na odpoczynek oraz podjechaliśmy zobaczyć kiwon. O kiwonach będzie trochę później.



Przy wjeździe do Magurskiego Parku Narodowego należało zakupić bilet pozwalający na wjazd. Budka z biletami była zamknięta więc jak? Pracownik parku, który pełnił wartę przy szlabanie sprawdzał czy sms został wysłany. Totalny absurd...wyobraźcie sobie dziesiątki ludzi, którzy "łapią" zasięg żeby można było wysłać sms. W końcu się udało i  na naszych telefonach pojawił się numer biletu.



I weź tu idź w góry bez telefonu :)

Przed nami długa droga. Niby to asfalt, ale bardzo podziurawiony więc czas jazdy znacznie się wydłuża.




W tym samym dniu w Beskidzie Niskim odbywał się Ultramaraton Magurski o czym świadczyły różowe taśmy rozwieszone na drzewach.







Skoro strzałki tak pokazują to jedziemy "Tędy" :)





W miejscowości Kąty będąc w sklepie moim oczom ukazała się taka torba na zakupy. Ewidentnie tam na mnie czekała.



Po napełnieniu bidonów wodą ruszamy w dalszą drogę. Przed nami zaczyna się podjazd na Grzywacką Górę nad Kątami (567 m n.p.m.). Upał był niemiłosierny więc co jakiś czas trzeba było złapać oddech.



Mój Mąż jak to on popędził gdzieś z przodu, ale na szczęście miałam towarzystwo kolegi Adama.



Po dotarciu na szczyt naszym oczom ukazuje się taka oto konstrukcja wieży. Jest to stalowa rura wokół, której poprowadzono kręte schody do platformy widokowej znajdującej się 12 metrów nad ziemią. Ponad platformą wznosi się 7 metrowy krzyż milenijny.



Przy wietrznej pogodzie daje się odczuć, że konstrukcja trochę kiwa się na boki.



Jakieś wyznania na barierkach...



Widoki z wieży rozpościerają się na cztery strony świata.






Na wschodzie możemy dostrzec najbardziej znaną choć nie najwyższą górę Beskidu Dukielskiego czyli Cergowa. Góra ta pojawiała się już w moich wcześniejszych wpisach: PRO Beskid Niski - Cergowa i Piotruś ;) Jest to wersja wycieczki bardziej enduro więc zapraszam.





Widoki są naprawdę piękne, ale czas nas goni, a przed nami jeszcze sporo km.



Powoli zaczyna nam doskwierać głód. Zatrzymujemy się w miejscowości Chyrowa i udajemy się na obiad.



Wybraliśmy Gościniec, gdzie znajduje się wyciąg narciarski. Jedzenie jest smaczne i ceny też bardzo przystępne.



Po drodze mijamy Cerkiew Opieki Bogurodzicy w Chyrowej, która została wzniesiona w XVIII w. Obecnie jest to kościół pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny.



Wystarczyło, że na chwilę zatrzymałam się żeby zrobić zdjęcia i już musiałam doganiać towarzystwo bo potrafili być ze 100 metrów przede mną. Tak według nich wygląda wspólna wycieczka ze zwiedzaniem cerkwi.



W miejscowości Polany przejeżdżamy obok kościoła pw. Matki Boskiej Częstochowskiej - dawniej była to cerkiew.



We wsi Ropianka zatrzymujemy się przy kiwonie. Co to jest ten Kiwon? Jest to pompa służąca do pompowania ropy naftowej ze złoża mającego ciśnienie własne. 




W Ropiance w latach 1855-1888 działała Praktyczna Szkoła Wiercenia Kanadyjskiego, której założycielem i kierownikiem był wynalazca, powstaniec styczniowy inż. Zenon Suszycki. Była to jedna z pierwszych na świecie zawodowych szkół wiertniczych. Kształciła specjalistów w zakresie wierceń udarowych. W 1888 r. placówkę tę przeniesiono do Wietrzna, a przy końcu XIX w. do Borysławia. We wsi wybudowano obelisk upamiętniający pierwszą w Polsce i Europie szkołę wiertniczą.






W Beskidzie Wyspowym takie widoki już są coraz mniej spotykane...



Po dotarciu do miejscowości Krempna robimy zaopatrzenie w sklepie ponieważ prawdopodobnie jest to ostatni sklep jaki napotkamy na naszej trasie. W oddali słychać gwar imprezy biegowej czyli wspomnianego wcześniej Magurskiego Ultramaratonu.



W Beskidzie Niskim na każdym kroku można napotkać niszczejące kapliczki.



Po drodze M. pyta mnie czy dam radę jechać dalej czy skracamy trasę...jak to mam nie dać rady? Skąd taki pomysł? Postanawiam zamilczeć, a energię przeznaczyć na jeszcze bardziej intensywne kręcenie. A tak naprawdę to strzeliłam focha i się nie odzywałam :D







Przekraczamy granicę. Jesteśmy na Słowacji.



Naszym oczom ukazuje się zupełnie inny świat. Przejeżdżając przez niektóre wioski bieda aż piszczała. Zastanawialiśmy się co robią ci ludzie na co dzień i z czego się utrzymują.





Asfalt i jeszcze raz asfalt, a końca nie widać. Dopadają mnie małe kryzysy czy oby na pewno uda się dojechać.



Na szczęście po drodze była "Tanja wódka" więc humor od razu poprawiony. Adam już nie mógł się doczekać kiedy odwiedzimy to miejsce. W tym samym miejscu byliśmy dokładnie 3 lata temu podczas dwudniowej wyprawy w Beskid Niski: Sercu Bliski Beskid Niski - rowerowa wyprawa częścII



Przekraczamy granicę.  W miejscowości Konieczna mijamy punkt straży granicznej - obecnie opuszczony budynek, który powoli zaczyna niszczeć.



Moje palce kolejny raz zaczynają drętwieć. Muszę je jakoś rozprostować. Przed nami jeszcze jeden długi podjazd po serpentynach i będziemy na parkingu.



Po pokonaniu wszystkich wzniesień zaczynamy zjazd z Małastowa. Myślałam, że raz dwa zjedziemy i będziemy przy samochodzie, a tutaj droga jeszcze trochę się dłużyła. Pokonaliśmy 135 km. Był to mój rekord jeśli chodzi o długość trasy. A jaki jest Twój rekord? :)



Mapa z  przebiegiem trasy:




Zobacz również moje inne wpisy z Beskidem Niskim w roli głównej :)

Beskid Niski "bajkom" bliski :)

Pozdrawiam
Kamila :)

piątek, 17 sierpnia 2018

Więcej nas matka nie miała! - zdobywamy Miejską Górę w Limanowej :)

O tym, że spontaniczne akcje są najlepsze przekonałam się już nie jeden raz. Tak też i było tym razem. W czwartek rano zadzwoniła do mnie koleżanka z pytaniem gdzie mogłaby zabrać swoją ekipę w góry. Kluczowe w tym wszystkim było to, że będą dzieci więc atrakcje musiały być zapewnione.


Wszyscy są? Można więc ruszać :)
Szybka burza mózgów i moja pierwsza myśl to Miejska Góra (716 m) bo przecież jest to wizytówka Limanowej. Widoki są piękne i przede wszystkim podejście na górę jest w porządku. Co prawda momentami stromo, ale nie ekstremalnie. Kiedy tłumaczyłam warianty trasy to sama stwierdziłam, że w domu siedzieć nie będę i zostanę przewodnikiem. Zebrałam jeszcze kilka osób  i o godzinie 13:30 w umówionym miejscu wszyscy się spotkaliśmy. Byłam pod wrażeniem naszej punktualności i organizacji! Matki Polki jak chcą to potrafią.

Wszyscy policzeni - można ruszać. Idziemy żółtym szlakiem czyli tzw. drogą krzyżową. Po drodze mija nas sporo turystów co jest niespotykane w środku tygodnia, ale w końcu są wakacje. 


Pół godziny? W tym przypadku znacznie więcej, ale i tak sprawnie wychodzimy.
Kije w ręce i w górę!
W tym dniu oprócz wózka biegowego postanowiłam wspomóc się nosidełkiem. To był strzał w dziesiątkę. Bagażnik doładowany do granic możliwości więc pod górę na najbardziej stromych odcinkach było ciężko. Po raz pierwszy w górach niosłam w ten sposób Misiaka. Nie sądziłam, że oboje będziemy zachwyceni. Oczywiście i tak wózek jest dla mnie numerem jeden jeśli chodzi o przemieszczanie się, ale o tym kiedy indziej.


Nasz cel już prawoe osiągnięty :)
Miejska Góra zostaje zdobyta. Większość z nas jest tutaj po raz pierwszy. Ja już nawet nie zliczę ile razy mogłam tam być. Wcześniej pisałam, że Miejska Góra to taki symbol miasta Limanowa. Dlaczego? Otóż na szczycie znajduje się wysoki krzyż, zwany Krzyżem Jubileuszowym. Ma wysokość 37 metrów, rozpiętość ramion 13 metrów, a w momencie wybudowanie był największym krzyżem w Polsce. Z tarasu widokowego roztacza się panorama obejmująca Beskid Wyspowy, Beskid Sądecki, Gorce, a przy dobrej widoczności także Tatry. Po przejściu od krzyża kilkaset metrów szlakiem w północno - wschodnim kierunku otwiera się panorama na zachodnią i północną część Beskidu Wyspowego - z tarasu tej części nie widać ponieważ jest zasłonięta przez drzewa.


Krzyż Jubileuszowy


Limanowa widziana z tarasu widokowego.
Na szczycie chwila odpoczynku. Wiecie jaki jest plus chodzenia na spacery z matkami? Zawsze mają coś dobrego do jedzenia, a przyznam się, że moim prowiantem były tylko dwa banany. Tak to jest jak zbierasz się w pół godziny. 

Odpoczynek :)

Więcej nas mama nie miała :D
Misio :)

Michałek sobie smacznie spał ;)



Czas zbierać się do domu! I tutaj grupa się rozdziela. Od samego początku wiedziałam, że razem z moją koleżanką i jej dzielnymi dziećmi w wieku 3 i 5 lat wracamy na nogach do Laskowej. Trasa prowadziła na dolną stację wyciągu narciarskiego Limanowa Ski, a następnie w stronę szczytu Korab. Dawniej ta trasa wydawała nam się taka odległa, a teraz traktujemy ją jak dłuższy spacer. Uwielbiam też tą trasę pokonywać na rowerze. Pozostała ekipa wróciła tym samym szlakiem do miejsca gdzie był  zostawiony samochód na parkingu.

Mój wzór do naśladowania ;)
Kiedy planuję trasę muszę się dobrze zastanowić jaki wariant trasy będzie lepszy. Nie widać tego na zdjęciu, ale jest tutaj trochę stromo.


Idziemy do domu :)

Trasa liczyła około 10 km. 
Już nie mogę się doczekać kiedy znowu ruszymy w góry. 


Mapa trasy.
Pozdrawiam
Kamila :)

P.S. Wszystkie rowerowe wpisy powiązane z Miejską Górą znajdziecie tutaj: KLIK

wtorek, 10 lipca 2018

Urodziny w Kolibie na Łapsowej Polanie :)

W poniedziałek 18 czerwca świętowałam swoje kolejne urodziny :) Jeszcze jest 2 z przodu więc nie jest tak źle :) W planach był Ćwilin, ale pogoda była niestety dosyć niepewna. W pewnym momencie zmogło mnie spanie, a kiedy się obudziłam moim oczom ukazał się prezent jaki sobie sama sprawiłam czyli wózek biegowy. 

Od razu zaczęliśmy myśleć gdzie by tu pojechać żeby móc go przetestować. M. zaproponował Schronisko Koliba na Łapsowej Polanie, a że nigdy tam jeszcze nie byłam to z chęcią przystałam na ten pomysł.



Spakowani ruszamy w drogę. Dojeżdżamy do wsi Obidowa w powiecie nowotarskim i na końcu osiedla Marfiana Góra zostawiamy samochód na parkingu. Jak informuje tablica do schroniska mamy zaledwie 35 minut niebieskim szlakiem.



Do schroniska na Polanie Łapsowej można dojść jednym z kilku szlaków turystycznych i oczywiście dojechać rowerem.
- Z Klikuszowej czarnym szlakiem do kapliczki, a potem w dół niebieskim.
- Z Obidowej zielonym, potem w prawo czarnym i od kapliczki w dół niebieskim.
- Z Turbacza żółtym, potem czarnym i od kapliczki w dół niebieskim.
- Z Nowego Targu dojazd MZK do Kowańca (poczta) i dalej przez osiedle Marfiana Góra szlakiem niebieskim.


Droga jest bardzo przyjemna. Wózek świetnie daje sobie radę. W bardziej ekstremalnych fragmentach trasy trochę trzeba się namęczyć, ale i tak jest super. Dawniej szukałam jak najbardziej hardkorowych tras, a teraz sami widzicie co się porobiło. Gdyby ktoś zastanawiał się czemu ten wpis powstał dopiero teraz to od razu mówię, że cały czas gdzieś chodzimy, a jak wracamy to jest już bardzo późno :)


Dotarliśmy na miejsce :) Tak to można zwiedzać!
Schronisko Koliba Na Łapsowej Polanie znajduje się w Gorcach na ich południowych stokach. Do najwyższego szczytu Gorców czyli Turbacza jest stąd około 7 km. 





 W bufecie zamawiamy pyszny bigos, a później jeszcze racuchy. Jak wiecie uwielbiam jeść, ale te porcje to nawet dla mnie były za duże. Muszę dodać, że Gospodarze schroniska są bardzo sympatyczni. Misiek podbił swoją pierwszą pieczątkę na kartce pocztowej i ruszamy z powrotem bo zaczyna się robić późno. Po drodze wszyscy śpią...oprócz kierowcy oczywiście :)


Czekamy na jedzonko :)

Z całego serca polecam Wam tam pobyt. Tak sobie myślę, że chętnie wybrałabym się tam kiedyś na noc, a rano ruszyła w góry. 
Więcej informacji na temat schroniska znajdziecie na stronie:
http://gorce-koliba.prv.pl/

Pozdrawiam
Kamila :)