Jezioro Rożnowskie i wyrównywanie opalenizny kolarskiej :)

W ostatnią niedzielę 19 lipca razem z K. wybrałyśmy się na wycieczkę rowerową. Na początku planowałam jechać gdzieś w góry, ale upały skutecznie mnie odstraszyły. Jedyną słuszną opcją wydawał się wypad nad wodę, ale żeby nie było, że tak leniwie do tego podchodzimy to oczywiście ruszyłyśmy na rowerach. Nasz cel to Rożnów, a dokładniej interesowało nas Jezioro Rożnowskie. Była to dla nas powtórka wycieczki sprzed kilku lat :)

Wyjechałyśmy około godziny 10:00 z Limanowej. Jechałyśmy przez takie miejscowości jak Laskowa, Ujanowice itd. W Łososinie Dolnej mijałyśmy lotnisko gdzie prężnie działa Aeroklub Podhalański.

W końcu po zjechaniu z głównej drogi możemy z K. spokojnie pogadać. :) Przejeżdżamy przez rzekę Dunajec, która wpada do Jeziora Rożnowskiego - jest to naprawdę atrakcyjny zbiornik wodny. Znajduje się tutaj kilka miejscowości turystycznych i letniskowych: Tęgoborze, Znamirowice, Zbyszyce, Bartkowa, Gródek nad Dunajcem, Tabaszowa, Rożnów.

Po drodze zwiedzamy kompleks zabytkowych obiektów obronnych w Rożnowie, na które składa się zamek dolny (renesansowa fortyfikacja obronna) oraz zamek górny (o tym za chwilę).

Zamek dolny w Rożnowie jest jednym z pierwszych w Polsce zamków - warowni o nowożytnej fortyfikacji obronnej. Renesansowa twierdza została wzniesiona przez Jana Amora Tarnowskiego około 1568 r. Budowla uległa zniszczeniu w XVIII w. Do dnia dzisiejszego przetrwał beluard oraz mur obronny z bramą wjazdową. Beluard reprezentujący bardzo wczesny okres kształtowania się fortyfikacji bastionowej jest cennym przykładem architektury militarnej XVI w. w Polsce. Obiekt zbudowany został  z ciosanego kamienia (grubość ściany - 3 metry), na planie pięcioboku o osi 30 metrów, z jednym pomieszczeniem wewnętrznym przykrytym sklepieniem kamiennym (grubość sklepienia ok. 1 metra) z czterema otworami wentylacyjnymi. Na zewnątrz znajdują się narożniki ozdobione herbem fundatora (Leliwa) oraz rzeźbą mężczyzny z głową Turka w rękach, wewnątrz biegł drewniany ganek, z którego był dostęp do strzelnic. Wejście do beluardu prowadziło po równi pochyłej z poziomu dziedzińca. W swej historii budowla ta pełniła funkcje obronne, była też wykorzystywana jako ludwisarnia a następnie jako gorzelnia. Nigdy nie została ukończona.

(Źródło: Urząd Gminy w Gródku n. Dunajcem)

Dokładne współrzędne: GPS: 49°46'21.05"N, 20°41'45.25"E

Jedziemy dalej dosyć stromym podjazdem. K., która dopiero co rozpoczęła sezon rowerowy daje sobie nieźle radę. Uparta dziewczyna to inaczej być nie może :) Chciałyśmy zabrać jeszcze jej Brata, ale jakimś dziwnym trafem unika ze mną wypadów rowerowych bo do dzisiaj pamięta te "straszne" 40 km po górach...ej to było dwa lata temu. F. nie musisz się bać :D

Na stoku wzgórza, przy wjeździe z Bartkowej, stoi drewniany kościół ufundowany w 1661 r. przez Jana Wielopolskiego. W bocznym ołtarzu przechowywany jest słynący łaskami, wyzłocony obraz Matki Boskiej,  niegdyś podobno wiszący w kaplicy zamkowej Zawiszy Czarnego.

Kolejna atrakcja na naszej trasie to Zamek Zawiszy Czarnego w Rożnowie. W miejscu, w którym stoją obecnie ruiny zamku górnego w Rożnowie stała w XIII w. strażnica należąca do rodu Gryfitów. W XIV w. przeszła ona w ręce Rożenów i od tej nazwy rodu prawdopodobnie wywodzi się nazwa miejscowości.

Strażnica przebudowana została w zamek, zwany górnym po powstaniu drugiego zamku w Rożnowie w XVI w. zwanego dolnym. Budowla została wzniesiona przez Piotra Rożena około 1350 - 1370 r. na wzgórzu i była opasana rzeką. Zamek zbudowano z kamienia w stylu gotyckim na planie czworoboku zbliżonym do prostokąta. Obiekt pełnił dużą rolę na szlaku handlowym prowadzącym ze stolicy Polski na Węgry. Około 1426 r. zamek znalazł się we władaniu sławnego bohatera spod Grunwaldu - Zawiszy Czarnego z Grabowa. Następnie w XV w. był w posiadaniu rodziny Tarnowskich. Jan Amor Tarnowski ze względu na brak miejsca pod rozbudowę tego zamku rozpoczął budowę drugiej twierdzy w Rożnowie. To spowodowało, że w XVII w. zamek został opuszczony i popadł w ruinę. Obecnie zachowały się tylko fragmenty murów obwodowych i zabudowy wewnętrznej. Jest to kolejny obiekt wchodzący w szlak zamków nad Dunajcem.
(Źródło: Urząd Gminy w Gródku n. Dunajcem)

Trochę się tutaj pozmieniało od czasu jak byłam ostatnio.

Skwar był niemiłosierny, ale wizja, że zaraz wskoczę do wody i sobie popływam dodawała sił :). Razem z K. rozłożyłyśmy się gdzieś w cieniu. Poniżej są usypane plaże. Można również wypożyczyć rowerki wodne. Tym razem jednak nie udało się nam na nich popływać. Z drugiej strony może to i lepiej bo ulewa, która się za chwile rozpętała zaraz przegoniła tłumy ludzi.

Trzeba było wyrównać opaleniznę kolarską :D

Nie byłabym sobą gdybym nie była głodna :D

Mmmm :P

Dosłownie w ciągu chwili wszystko się zmieniło, a za jakieś 20 min znowu wyszło słońce. Czas wracać do domu. Pokonałyśmy 84 km. Jechało się naprawdę super, ale z K. to nie ma szansy na nudę :)

Pogoda zmienną jest... :D

Sady w  Łososinie Dolnej :)

Pozdrawiam
Kamila :)

Skałki w Rożnowie :)

W niedzielę 17 maja razem z M. ruszyliśmy do Rożnowa na skałki. Pogoda wszędzie była trochę kapryśna, ale o dziwo tam zawsze jest w porządku. Brakowało mi dwóch przyrządów do wychodzenia więc pożyczyłam od Koleżanki na miejscu i  wpięłam się w linę - znaleźć jakąś wolną graniczyło z cudem bo na każdej ktoś coś działał. Przechodząc przez trawers ogarnęła mnie lekka panika "Jak to się robiło?" Zaraz jednak z pomocą instruktora sobie przypomniałam :D. Stłuczona kość piszczelowa dzień wcześniej dała o sobie znać. Już miałam plan, że jak wyjdę do góry to zejdę później normalną drogą przez lasek. W ostateczności zjechałam po innej linie bo inne osoby ustawiły się już za mną. Schodząc w dół mogłam sobie podziwiać widoki na jezioro :) Kiedy w tamtym roku zaczynałam przygodę z tym wszystkim ogarniał mnie straszny lęk wysokości. Teraz podchodzę do tego bardziej spokojnie. Będąc w jaskiniach gdzie jest ciemno i za wiele nie widzę skupiam się na krótkich odcinkach, które muszę pokonać. Natomiast na skałkach widzę wszystko i tutaj ręce potrafią czasem zadrżeć z obawy przed utratą sprzętu :)

Pozdrawiam
Kamila :)

Zbieranina - Przchyba, Śnieżnica i inne różności :)

1. We wtorek 28 kwietnia razem z M. wybraliśmy się na Przechybę (1173m). Szybki wyjazd asfaltem - w niektórych miejscach jest nawet trochę śniegu. W schronisku cisza i spokój. Tradycyjnie zupa pomidorowa musiała być. Została jednak końcówka więc dla mnie żurek. Do tej pory zjeżdżaliśmy żółtym szlakiem. Tym razem zdecydowaliśmy się na czerwony. Nawet całkiem fajny. Momentami dość ostre odcinki. Do tego stopnia ostre, że złapałam kapcia...grrr!!! Czy każda moja wyprawa już tak się będzie kończyć? Dumna jednak wyciągam zapasową dętkę z plecaka...i co? Nie ma wentylka ( To już jednak osobna historia :D). I znowu patent jak ostatnio w Beskidzie Małym. Rozcinanie, wiązanie dwóch końców i jazda. Trochę już nie pewna bo co jeśli znów dobije? Na szczęście jakoś docieram do samochodu. Później jedziemy do szpitala po Brata, którego za bardzo poniosło na trasie kilka dni wcześniej...

Zupa obowiązkowo :)

Przed wejściem do schroniska.

"Królowa Enduro" haha :D

Czy już zawsze tak będzie? :(

2. Weekend majowy w tym roku był wyjątkowo krótki. 1 maja spędziłam na skałkach w Rożnowie.Nowi kursanci zaczęli swój kurs taternictwa jaskiniowego. Kiedy w tamtym roku zaczynałam to wszystko to patrzyłam z podziwem, że tak można chodzić. Teraz robi to na mnie wrażenie, ale wiem, że ja też tak mogę :D. Zanim jednak założyłam uprząż musiałam sobie przypomnieć co i jak :). Wychodzenie po linie około 30 metrów nad ziemię nie budziło już we mnie takiego strachu jak dawniej, ale i tak ręce się trzęsły w obawie przed upuszczeniem jakiegoś sprzętu podczas przepinania się z jednej liny na drugą. Po całym dniu punkt kulminacyjny czyli ognisko :). Kolejne dni spędzone na spotkaniach ze znajomymi i oczywiście w pracy :D. Niestety nie miałam aparatu na skałkach więc zdjęcie z mojego archiwum :).

3. Dzisiaj postanowiłam wygonić z siebie lenia i poszłam pobiegać. Ledwo wróciłam do domu, a już telefon czy jedziemy na Śnieżnicę (1006m). Miały być zakupy, ale chyba logiczne, że wersja z rowerem była bardziej kusząca :D. Samochodem dojeżdżamy do miejscowości Dobra i tam z przełęczy Gruszowiec ruszamy pokrętnymi drogami na zielony szlak. Do wyboru miałam dwie wersja: dłuższa droga, ale do wyjechania lub ostra droga z pchaniem roweru. Jako, że czas nas nigdzie nie gonił to zdecydowałam, że wersja pierwsza. Po drodze mijamy Schronisko na Śnieżnicy / Młodzieżowy Ośrodek Rekolekcyjny  więc jeżeli ktoś szuka noclegu w Beskidzie Wyspowym w środku lasu to można tam śmiało spędzić czas. Kilka lat temu miałam okazję być tam na ognisku klasowym. (Kiedy to było? :D) Po jakimś czasie znajdujemy się na szczycie Śnieżnicy. Jestem tutaj po raz pierwszy. W pobliżu znajduje się piękny punkt widokowy skąd paralotniarze mają idealne miejsce do startu. Na górze chwila odpoczynku dla M., który był zmęczony po nartach, a mnie wręcz energia rozpierała :). Przed nami super zjazd. Bardzo płynny i szybki. Można odlecieć :). Później kawałek musimy podjechać asfaltem i docieramy do naszego parkingu.  I tak oto góra, którą mam można by rzec pod nosem została dzisiaj dopiero zdobyta. Jak to mówią lepiej późno niż wcale :)

Rokuś i Nerwusek :)

Wyjazd zielonym szlakiem.

I tak ma być :) Na Śnieżnicy znajduje się wyciąg narciarski oraz park rowerowy. Więcej na http://www.snieznica.pl/

Gotowa do startu :)

Na szczycie Śnieżnicy.

Mapa z wyprawy :)

Pozdrawiam
Kamila :)

Manewry ratownictwa jaskiniowego 13.09.2014

W sobotę z samego rana pojechałam z M. do Rożnowa na manewry ratownictwa jaskiniowego. Zajęcia były skierowane do kursantów, a także grupy GOPR oraz PSP. Jadąc tam moje nastawienie było takie: ja sobie połażę po linach, a Wy sobie róbcie jakieś manewry. O swoich planach mogłam zapomnieć. Na początku wykład - momentami czarna magia. Następnie zostaliśmy podzieleni na mniejsze grupy przez Instruktora (dodam, że najlepszego na świecie - pozdrawiam :)) i przystąpiliśmy do działania. Trzy osoby do zadania: jedna do przeciwwagi, druga do balansu, a trzecia to poszkodowana - nie powiem, ale w roli "ofiary" czułam się chyba najlepiej haha. Wyciągają w górę, ściągają w dół. Po kilku godzinach ćwiczeń i wykonywaniu różnych manewrów  oraz walce z niewygodną uprzężą coś trzeba było zjeść. Wyprawa do sklepu zakończyła się niepowodzeniem. To jest? Nie ma! A to? Było rano! :D Uroki małych sklepików :). Po przerwie każda grupka zrobiła stanowisko do ratowania i przetransportowaliśmy poszkodowanego na całej długości skał w Rożnowie. Na koniec dałam się zapakować w nosze, ale z zaznaczeniem, że mają mnie prędko wypuścić bo muszę zdążyć do pracy. Wyobracali mnie na każdą możliwą stronę. Zero ruchu. Po jakimś czasie zaczynałam się już niecierpliwić, a nogi drętwieć. Wieczorem powrót do domu i szybko do pracy. Ominęło mnie najlepsze bo ognisko, a co za tym idzie świetna zabawa i kiełbaski :(. W niedziele popołudniu postanowiłam pojechać na skałki, ale tym razem już na rowerze. Udało mi się utrzymać nawet niezłe tempo. W godzinę zrobiłam 25 km :). Z powrotem M. zgarnął mnie z trasy. :)

Manewry ratownictwa były dla mnie całkowitą nowością. Teraz jak już przemyślałam na spokojnie i przetworzyłam te wszystkie informacje to wiem, że wszystko jest do opanowania, ale to kwestia czasu i wprawy. Kiedyś przepinanie z liny na linę wydawało mi się straszne, a teraz jest to wręcz banalne. 

Część pokazowa. Śmiechu nie brakuje :D

Przystępujemy do działania :)

Chwila na teorię.

Widoki :)

Pociągający żółty kolor :)

W oczekiwaniu na...

:)

Gorące powitanie :D

Nie ma wyjątków. Wszyscy ćwiczymy :)

Pakowanie do "kokonika" :)

Taaa jeszcze do góry głową mnie odwróćcie :D

Pozdrawiam Kamila :)